Tarih tozlu değil. Capcanlı.

Sınırsız karanlık, su, nefes iyiydik be; ışık gelip her şeyimizi parçalayana kadar.

Bazı tuzaklamalar… Sülfür, oksit hidroksit kalp ben ama yine de civamın amk.

Sen de bir gezegensin baksana içinde kat kat alemler var. Yaşıyorlar minik minik.

An itibariyle Tomsk’un kafası karışık.

Yaşam kuvveti. Öyle işte. Yaşayamamazlık edemezsin. Sonsuza kadar. Yaşamın içinde.

Form dediğimiz şeyin de zihnin bir örüntüsü olduğunu anlamanın zamanı geldi. Biçim, anlamdır.

Elektron yörüngeleri gibi alemler. Bir bakmışın sodyum atomusun, hop ordayım hop burdayım.

Kendime not: Bağ kurmak, iki ucu zorla birleştirmek değildir. İki ucun ortaklaşa hizmet ettiği daha büyük bir anlam bulmaktır.

Kaosu düzene sokmak için biz insanlar 3 aşamalı kalıpları seviyoruz.

Dünyam, niyetimin zemine basıp ayakta duran halidir.

Muhakeme, doğru tartı, yüksek etik, hassas ayar, duyarlı adalet. Merhametin yüksek içsel hükmü. Peki.

Belli ki herkesin ölçüsü kendine. Yani az bi herkesin. Ok. Bye.

Telaşsız da düzen kurulabilir. Onaysız da başarı sağlanabilir.

Canım kehanet değil, bağlam.

Adak değil canım odak.

Her sene yeniden söylüyorum: tek sorun benim aile bakanı olmamam.

Hele bi 26 Nisan olsun da…

Amacın ve korkun aynı eksende değil. Dünyanın gelgitinden eksenin kaymış. Lateral fleksiyonda kalmışın hiroşkosuuu. Doğrul! Ayağa kalk! Ölçüyü ayarla. Orrayt.

Kendime şifreli not: Sınırlarına merhamet et. Sınırların, arzularının kanıtı olsun.