جناب رسایی من در کمال احترام (که خیلی سخته) یک سوال مطرح می‌کنم که امیدوارم به پاسخش فکر کنید: در یک کشور آزاد، بدون نظارت استصوابی، دموکراتیک و مبتنی بر شایسته سالاری... شغل شما چه می‌بود؟

شما فعال حقوق بشر نیستید! !You are not a human rights activist

وقتی کسی با سیم‌کارت سفید در رابطه با محکومیت اینترنت طبقاتی حرف میزنه... احساس می‌کنم سرش رو گرفته بالا، تُف کرده و منتظره برگرده تو صورتش!

خب، مثل اینکه برای حاج احمد و دوستان، ایران کافی نیست و میخوان برن سراغ کل دنیا که اینترنتش رو قطع کنن! مبارکِ کشورهایی که می‌بینن اینترنت در ایران قطعه و خفه‌خونِ مرگ گرفتن... حتما در حد تهدید نگهش ندارید و عملیش کنید که مزه‌ی Blackout رو بچشن، شاید بعدش یادشون افتاد حقوق بشر

جناب فاضلی این چه وضعیت رقت‌انگیزیه که بهش دچار شدید؟ اگر اینترنت طبقاتی ظلمه، چرا دارید ازش استفاده می‌کنید؟ اگر تبعیضه چرا با سیم‌کارت سفید توییت می‌زنید...

حالت تهوع میگیرم وقتی مشاور رییس جمهور با سیم‌کارت سفید از تبعیض در دسترسی مردم به اینترنت حرف می‌زنه..‌. ریاکاری از سلول سلول‌ شما فوران می‌کنه خانم... باید یه گونه‌ی جدید از انسان نام‌گذاری کنن بکننتون تو اون دسته... Homo Rantier!

با اینکه از مریخی‌ها شناخت ندارم اما اطمینان دارم اگر این وضعیت در مریخ هم رخ می‌داد، حداقل یک مریخی استعفا می‌داد!

جناب آقای مجید دوستعلی عضو کمیسیون برنامه‌ و بودجه مجلسِ نامحترم به مردم توصیه فرمودن که صرفه‌ جویی کنن... پرسش: در خریدن چیزی که نمیتونن بخرن به چه شکل صرفه‌جویی کنن؟ مثلا در نخوردن گوشتی که نمی‌تونن بخرن دقیقا چه‌ شکلی باید صرفه‌جویی کنن؟ مرد حسابی ته‌مونده‌ی جیب مردم رو هم

ما هیچ اشتراکی با جمهوری اسلامی نداریم یوسف جان... به بابا هم بگو... بگو فقط افتراق موجوده!

احقاق حقوق ملت؟!

و به جای چند‌هزار نفر، چند میلیون نفر می‌کشتید. انقدر خون این بچه‌ها رو مال‌التجاره نکنید. مادر دارن این بچه‌ها. می‌بینن این مزخرفاتو... می‌فهمن خون بچه‌هاشون ابزار روایت شده... شرم‌کنید. مسئول مرگ همه‌ی چند‌هزار معترض و ۱۶۸ کودک، شمایید... جای شاکی و متشاکی رو عوض نکنید. اونی

به‌واسطه‌ی این‌که باید توی پادکستم درباره‌ی اتفاقات ۱۸ و ۱۹ دی صحبت می‌کردم، برای درک هولناکی اون کشتار، خودم رو مجبور کردم تمام تصاویر تلخ و وحشتناکی رو که توی اون ۴۸ ساعت مخابره شده بود، فریم‌به‌فریم و با دقت ببینم. هدفم این بود که تا جای ممکن، با نگاه تحقیقی/ تحلیلی، داده‌هایی

ساعت ۲۱ شب به عنوان یک کُنِش مدنی، همه با هم اتوهامون رو بزنیم به برق!

اگر در اپیزود بعدی کار به جنگ زیرساختی کشید، انگشتتون رو نگیرید سمت بخشی از مردم بندازید گردنشونا! یک ماه برای پذیرفتن واقعیت موجود و فاصله گرفتن از توهم وقت داشتید... اما با خودتون کنار نیومدید که هیچ، تو سر و کله‌ی همدیگه هم زدید... ادامه‌ی قمار ۲۰ ساله با ژتونِ ایران...