شاید خداوند قرنها پیش در نبرد با شیطان شکست خورده است و جهان به‌ دست شیطان اداره می‌شود؛ وگرنه اینهمه بدی و بی عدالتی نمی‌تواند کار خدا باشد‌ ‼️ *صدسال تنهایی* *گابریل_گارسیا_مارکز*

عباس معروفی یه جا تو کتاب سال‌های بلوا نوشت؛ این زندگی چیزهای زیادی به من بدهکار است. اما مهم‌ترینش یک جوانیِ بدون رنج و نگرانی در یک سرزمین آرام است...!

کاش بچه‌ها نمی‌مُردند، کاش برای مدتی کوتاه به آسمان می‌رفتند، و آن‌گاه که جنگ تمام شد، سالم به خانه بازمی‌گشتند. و وقتی پدر و مادرشان می‌پرسیدند: «کجا بوده‌اید؟» می‌گفتند: «بازی می‌کردیم در میان ابرها.» . غسان کنفانی

«شاید می‌خواهم گریه کنم، یعنی باید گریه کنم. چون لابد وقتی نمی‌شود فریاد زد یا شیشه‌ها را شکست، باید گریه کرد.» - شهریار مندنی‌پور.

. نگاه کن به زمین، مُلکِ سوگواران است یکی نمرده ولی کُشته‌ها هزاران است!

مامان من می‌رم می‌رم اما همیشه با توام پروانه بنفشی دیدی منم ابرهایی در آسمان دیدی منم گلی که بر سر راهت افتاد منم #علی_نوری

شروین از ترندینگ خارج شده حداقل خودتون پست نمیذارید ریتوییت کنید #Shervin_Bagherian

درسته، دارم زندگیو ادامه میدم ولی انگار روی بند دارم راه میرم. به هر سختی ای که شده تعادلم رو دارم حفظ می‌کنم، ولی معلوم نیس چند دقیقه بعد بیوفتم یا نه. همه چیز رو هواس، همه چیز به یک نسیم بنده. من دارم به سختی راه میرم ولی یکی راحت میتونه با یه انگشت بندازتم...

نمایندهٔ مردم ایران؛ بدون دوپینگ فلان سازمان و محفل مشکوک؛ یک انسان با شخصیت، اصیل؛ در حرف زدن، راه رفتن، همه‌چیز معقول. بدهکارِ کسی نیست؛ با رانت و پارتی و جایزه بالا نیامده که زیر بارِ منتی باشد. ندیده نیست که از ذوقِ دیدن کاخ بالا و پایین بپرد. نمایندهٔ ایران است؛ سعی کردند

متین من برای تو جور دیگر گریستم… برای استرس توی چشمات، برای دست‌های تو هم قفل شدت… فرزندانشان بمیرن برای بی‌کسیت صدای‌ #متین_محمدی باشین،ازاین بچه‌ زیاد گفته ‌نشده💔 بدون ریپست و هشتگ زدن از کناراین پست‌ها ردنشو❌ #IranMassacre #Matin_Mohammadi

تو این دنیا هیچی چندش‌تر از عرزشی‌ای‌ که سعی میکنه پینترستی باشه،نیست.

خسته‌ام، خسته از این گونه دوام آوردن خسته‌ام، خسته از این صبح به شام آوردن خسته‌ام، خسته از این خستگی پی در پی خسته‌ام، خسته از این دانه به دام آوردن..‌. #علی‌اکبر_یاغی‌تبار #ذکر_ایام

من ته دلم همیشه عین کسخلا امید دارم

یاد این جمله از برادران کارامازوفِ داستایفسکی افتادم: کسی چه می‌داند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟

وضعیت سیاه‌تر از اونه که به بیان بیاد. هر چی می‌گیم تیکه‌های پراکنده‌س از یه کل هولناک.

از آدمایی که میخوان کار تورو، درس تورو، زحمت تورو، غم تورو، تلاش تورو بی اهمیت نشون بدن متنفرم.