با هر آدم جدیدی که آشنا می‌شم حس می‌کنم اولین چیز باید از تو بگم؛ انگار که بدون تو نمی‌شه من رو شناخت.

باید از اکسم بپرسم فالگیرش کیه که انقد دقیق میفهمه من کی تو مرحله مووآن کاملم که همون موقع برگرده و پیام بده

من حتی توی دیدن رفتار تاکسیک هم شانس ندارم. یعنی طرف بهم میگه من عنم و من مثل تراپیست‌ها دنبال دلیل و حس عن بودنشم. آدم شو دختر.

سیو مسیجم عین یه دفترچه خاطرات تصویریه،پر ویدیو مسیج از لحظات خوب و بد؛ واقعا ناناز و جالب و غم انگیز.

لمیز شعبه جدیدش هفت حوضه :)))))

واقعا ریملا وقتی تموم میشن کاراییشون بهتر و خوشگل تر میشن

انقدر تو سرم همش باهاش دعوا میکنم و حرف میزنم که دیونه دارم میشم

عین آب تو آبکش پولای تو کارتم میره.

اگه روابط انسانی پیچیده نبود؛ اون کس‌ننت و حتما اون روز بهت میگفتم.

روزایی که پا میزنم یه خستگی و کوفتگی کل جونمو میگیره که باعث میشه هم خوابم بیاد هم خوابم نبره.

متاسفانه سلیقه‌م به قناعت کردن نمی‌خوره، فقط کس گاو زدن.

دختر بودن این مدلیه که دیشب به دوستم داشتم میگفتم کاش همون موقع کرونا مرده بودیم و الان بلند شدم دارم دنبال شومیز صورتی ناناز میگردم

گوشیم دیگه دقیقه ای درصد باطریش کم میشه

هرکیم که خانوادش آدم حسابش نکردن ما اوردیم تو زندگیمون یه نقش مهم بهش دادیم گفتیم بتازون قرومساق.

وای این دلشوره و حالت تهوع تخمی نمیدونم چیه افتاده به جونم🫩

غمم گین شد بای

در جواب حرفش فقط گفتم باشه پس و از شدت ناراحتی گرفتم خوابیدم.

دلم لک زده برای تماس های اخر شبی کجا رفتی، چیکار کردی، شام چی خوردی، رفتی فلان جا، فلان چیزو خریدی

کاش مغزم دو دیقه اروم بگیره و دست از سناریو سازی و خیال پردازی برداره،واقعا کلافه ترینم