“Önceden hissetmeyi başarıyordum. Şimdi hissetmiyorum. Ne duygumu yaşayıp ağlayabiliyorum, ne de dolusuyla gülebiliyorum. Ben biraz duygusuz, fazla umursamaz oldum. Zararım kendime, en çok içime attıklarımı susmuşum. Anlatmak ya da anlamak istemiyorum. Kendimle kaldım.”

"Bazen hayat böyle hissettiriyor.."

Bir ümidim yok. Bu sondu. Artık hiç bir şeyin değişmesine imkan yok, lüzum da yok.

telaşsız, sakin ve âsude bir yaşam.

zengin değilim sana hediyeler alamam. hediyeler :

Eskiden olsa yakıp yıkacağım bir konu da, artık derin bir sessizliği seçiyorum. Çünkü öğrendim ki bazı insanlar değişmez. Bazı tartışmalar saygı çerçevesinde bitmez. Ve daha baştan kendini haklı ilan etmiş insanlar için kendini yormaya bile değmez.

Bu kadar affedici olmayın, insanlar ne yaptıklarını çok iyi biliyorlar.

Yemin ederim kalbim çok kırık

Sana yapılan saygısızlığa verdiğin tepkiyi problemmiş gibi gösterirler. Böylece hem yaptıklarının sorumluluğundan kurtulurlar hem de seni suçlu hissettirirler. Unutma, tepkin durduk yere değil; gördüğün muameleden doğdu.