evin en büyük kız cocugu olmak

sevgi görmüş canlının zaman içindeki değişime bak aq sevilsek neye benzeyeceğiz acaba

sana iftara gelmek istiyorum ya

yaşın ciddileşmeye başlıyor ve hala sevilen bi kalpte olamadın

İftarı daha yeni yapıyorum ve yemeğim tost ?

saheserdir

birini affetmeye hazırken, onun aslında sizi kazanmak gibi bir derdi hiç olmamış olduğunu fark etmek.. işte bu da sessiz bir travmadır

bütün yazılanlara ek olarak canlıyken işkenceyle parçalara ayrılmak ve öyle can vermekten çok korkuyorum

oğlan arkasından yas tuttuğumuzu düsünürken gelecekteki cocuklarımın genetiğini ve kütüğünü kurtardığım icin sevinen ben

bu da normal değil artık abi vallahi bıktım

kanka ben sahursuz oruç tutuyorum sen hiç tutmuyosun biz niye dışarıda sahur programı yapıyoruz bana bunu bi anlat nolur ya

sırf tatsızlık çıkmasın diye büyütmediğiniz şeyleri tekrar tekrar yapacaklar, BÜYÜTÜN

şöyle bağır çağır hönküre hönküre ağlasam içim durulur mu birazcık

gerçekten bu bir tek bende mi oluyor çok merak ediyorum ortada hiçbir sebep yokken o kadar içme kapanıyorum o kadar mutsuzlaşıyorum o kadar duygusallaşıyorum ki böyle hayatım bitmiş etrafımda hiç iyi bir şey kalmamış artık hiç güzel şeyler olmayacakmış gibi hissediyorum

yok abi yok olmuyor olduramiyoruz bizim ne derdimiz dinlenir ne gonlumuz alinir ne hislerimiz merak edilir bize sadece tamamdir derler

ben hüzünlüyüm diye dünya durup bana yol verseydi nolurdu sanki, kıyamat mi kopardı

ulan bu ok zehirli işte bunu atma artık ya

bunu da görmedik bunu da yaşamadık buna da yanmadık demeyiz artık gelse de ayrılık