ما تو ایران نه میخواستیم شهید باشیم نه جاویدانام و نه تلفات جنگی. ما فقط میخواستیم زندگی کنیم.

هر انسانی در بدترین شرایط هم یک سری خط قرمز داره، مثلا من فکر می‌کردم تجاوز به وطن خط قرمز همه است که گویا نبود ولی کسی که به مرحله‌ای می‌رسه که با کشته شدن کودکان و حمله به بیمارستان، مدرسه و زیرساخت خوشحال می‌شه دیگه مسئله‌‌ش خیانت و وطن‌فروشی نیست، کلا انسان محسوب نمی‌شه.

عه من ندیده بودم چقدر زیر توییتم فحشم دادن =))) به جهنّم. بیشعورای دلقک. هر چی می‌خواین بگین. تا زنده‌م مخالفت می‌کنم با جنگ. خیلیاتون حتّی یه بار صدای بمب نشنیدین تو آسایش نشستین فقط گوه ناشتا میخورین.

همش میگن احتمال خاموشی گسترده دیتاسنترهای ایران طی ۲۴ ساعت آینده، نه توروخدا نه واقعا نه همه امید من تو این روزا همین به زور و کلی تلاش وصل شدنِ ثانیه‌ای و خوندن چهارتا توییته.

خدابیامرز صادق‌خان هدایت یه جا می‌گفت: قسمت‌مان این بوده یا نبوده دیگر اهمیت ندارد. سگ بریند روی قسمت و همه چیز.

تو 404 چه چیز‌هایی که ما تجربه نکردیم😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

نمی‌دانم باید برای هزاران کشتهٔ دی‌ماه گریه کنم یا برای سفرهٔ خالی ملت یا برای جنگی که بر سرش آمده یا برای کشته شدگان جنگ یا برای چهلستون اصفهان زندگی چه ارزشی دارد وقتی این‌قدر داغ انباشته به دل هست

اقا من نمیخوام اینا بمونن😭😭 همزمان جنگ هم نمیخوام 😭😭 نمیدونم باید چی بشه، چه اتفاقی بیوفته فقط و فقط میخوام بزارن زندگی کنیم حال همه‌‌ی مردم خوب باشه، تموم شه این اوضاع.

آرزوی عجیبی ندارم، فقط می‌خواهم در سرزمین خودم زندگی کنم نه فقط دوام بیاورم.

اگه روزی فرزندی داشته باشم تمام تلاشم رو می‌کنم مهمترین مهارتی که یاد می‌گیره مهارت تفکر انتقادی، تجدیدنظر کردن رو افکار و دوری از تعصب روی هر چیزی باشه.

از مرز رازی وارد ایران بشید و بعد بابت ناراحت بودن ما از زدن زیرساخت اصلی کشور گه بخورید ممنونم

در اوج ناامیدی و بی حوصلگی، حسم به سال 1405 خوبه :) امیدوارم ناامیدتر از این نکنه مارو.

نمی‌دونم عزیزم، من فقط می‌خواستم زندگی کنم، فقط می‌خواستم یه آغوش داشته باشم برای روز‌های افسردگی، یه شونه می‌خواستم برای اشک‌های بی‌دلیل، می‌خواستم برای خودم برم سر کار و بیام، پول دربیارم و خرید کنم، درس بخونم و ترفیع بگیرم،

من واقعا دیگه از این شرایط ذله شدم.

با این اوضاع تراپی هم فایده نداره باید یکبار دیگه یه جایی دور از خاورمیانه به دنیا بیایم.

ببین واسه یه ذره آزادی چقدر مُردیم.

عزیزان چرا دارید گریه می‌کنید برای اخراجتون از امارات؟ مگه قرار نبود برای رفتن جمهوری اسلامی هزینه بدیم؟ هزینه رو فقط ماهایی که ایرانیم باید بدیم؟ خون شما رنگی‌تره؟

یه لحظه هایی که پرسرعت اینستا و توییتر و تل باز میشه یه ذوقی میکنم 😭😭 خدایا این چه زندگیهههه چرا هی سقف آرزوهامون کوتاه تر میشه اخه؟

غم با ایران و ایرانی زاده شده و رهاش نمیکنه.

میدونم زندگی ادامه داره عزیزم، برای همون اشکم در اومده.