بشدت نیازمند دوستی برای گشت و گذار در کتابفروشی‌های انقلاب.

با انجام یه تصمیم هیجانی روانم رو آروم کردم 🙂‍↔️ من واقعا برای زندگی برنامه‌ریزی شده و دربند بودن نیستم.

خونه عزیز تو تا ابد درمانی، درمان✨️

ظاهرا تو خوابگاه به اون دختر بداخلاقه شناخته میشم، چه ناراحت کننده😔😂

بچه ها ۸ لیوانم آبم دیگه نخوردین فدا سرتون.

غم از دست دادن اخرین جلسه نظریه رهام نمیکنه💔

علارغم تمام بی‌ثباتیا و ترسام وقتی این مرد درس میده از ذوق و سوادش دلم میخواد بی‌توجه به همه چه شروع کنم و ادامه بدم:)

احساسات چه چیز خطرناکی میتونه باشه

Voltaremos amanhã ao meio dia.

همه چیز درحال نابودیه، هیچ فردایی رو نمیتونم تجسم کنم، روز به روز خبرها سیاه‌تر میشوند و درتمام این اشفتگی مادر از من میخواست باانگیزه برای فردایی که نبود بخوانم و امتحان‌هایم را قبول شوم.

جدیدا این جمله هی تو سرم تکرار میشه، جنگ هیچ برنده‌ای نداره.

شاید باید واقعا بیخیال اینده، دانشگاه، دوستام و همه چیزای بیرون از خونه بشم. شاید باید مثل همین هفته‌ها توی اتاق رمانمو بخونم و گوشامو بگیرم شاید واقعا باید بیخیالِ همه چیز شد.

تهش مرگه؟ نه ابله. بهترین اتفاقی که تو جنگ می‌تونه برات بیفته، مرگه.

پسرم! دخترم! در سال ۵۷ هم کسانی دنبال این بودند که: «فقط اینا بروند، از این که بدتر نمیشه»

دانشجویی که ندونه چرا ۱۶ آذر به اسم دانشجو نامگذاری شده بایدم داد بزنه بگه پهلوی برمیگرده

صحن ازادی صحن مورد علاقمه✨️