"กาโอออออออ" ร่างใหญ่โตราวกับภูผาสูงชันค่อยๆยืดแขนบิดขี้เกียจก่อนที่จะมองไปรอบๆ "หลับไปนานเลย เอเฮ๊ะ สวัสดีตอนเย็นนะคะ มาสเตอร์"

หนูเองก็อยากจะตีลูกบอลบ้างจังเลยนะคะ

? ในmy roomที่คุ้นเคย พอคลานเข้ามา ถึงจะปวดหลังนิดหน่อยด้วยความคับแคบ แต่ก็ได้พบกับของขวัญชิ้นเล็กๆ มือใหญ่ๆนั้นบรรจงแกะห่อเล็กๆนั้นดูก่อนจะยิ้มออกมาอย่างร่าเริง “หนูต้องรีบไปให้มาสเตอร์ช่วยใส่ให้แล้วล่ะ! ขอบคุณนะคะ พี่ชายฟอเรนเนอร์ ที่ยังจำหนูได้ทั้งๆที่ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว”

“มาสเตอร์! กาโออออออออ!” เด็กสสาวยิ้มดีใจจนเผลอทุบพื้นจนดังสนั่นหวั่นไหว “มาต้อนรับหนูเหรอคะ สวัสดีค่ะ!”

"กาโอออออออ" บิดขี้เกียจแต่ยืดตัวเท่าไรก็ยังชนกับผนังของคาลเดียร์อยู่ดี "ปวดหลังจังเลยค่ะ....."

"ร้อนขนาดนี้ ปีนี้หนูควรจะได้ชุดว่ายน้ำกับเขาบ้างแล้วนะคะ มาสเตอร์ เมลท์กับคุณแม่น่ะขี้โกงเกินไป ครั้งนี้หนูสู้ตายเพื่อชุดง่ายน้ำค่ะ กาโอออออออ" เตรียมเอามือทุบพื้นขย่มสึนามิ

อัลเตอร์เอโก้ชะโงกดูปลาแปลกๆในทะเลสาป "มาสเตอร์คะ หนูเห็นปลาร้องว่าวิเวียนล่ะค่ะ"

"หนูขอเล่นน้ำด้วยสิคะ พี่ๆ" /หยิบขัน(?) อันพอดีมือขึ้นมาตั้งโจมตี

“กาโอออออออออ!” หาขันมาสาดจนได้ “สวัสดีปีใหม่จากหนูค่าทุกๆคนเลยยยยยยย” /ลงข่าวสึนามิถล่ม

"กาโอออออออ" ซ่า

“กาโออออออออออ” หยุดจิ้มจึ๊กๆให้ขยับไม่ได้เลย แย่จังเลยนะคะ ฮึ่ม

ถึงดูท่าทางแล้ว ปีนี้หนูจะชวดชุดว่ายน้ำอีกแล้วก็เถอะค่ะ แต่เหมือนจะเจอคู่ต่อสู้ที่สูสีกันเข้าแล้วล่ะ! กาโออออออออ!! เล่นน้ำปีนี้หนูไม่ยอมแพ้หรอกนะคะ!