Fark ettim ki arkadaşlık dostluk veya aşk her hangi bir duygu aradan geçen yıllara dayanmıyor aradaki sevgiye dayanıyor bir insanın sevgisi ne kadar çok zaman geçirirseniz değil ne kadar çok hissederseniz gerçektir.

Farkında mısınız üzüntünüz sinire dönüşene kadar kimse üzgün olduğunuzu fark etmiyor sonra siz kötü oluyorsunuz ...

Fazla düşünmek belki beni mutsuz etti ama hiç yanıltmadı

Helalleşmek mahkemede dava kazanmaktan daha üstün olmalıdır. Çünkü her yasal hak yasal değildir ve olamaz.

Bazı şarkıların içinde sana sarılma isteği var.

Herkes anlayış bekliyor. Sağa dönüyorum beklenti, sola dönüyorum beklenti. Kimse sormuyor sen ne istiyorsun, seni de anlamamız gerekir mi diye. Herkes anlayış bekliyor. Ne muhteşem değil mi?

Sen benim zihnimde bir çatışma haline mahal, sen insan ölçekli felsefenin ortasında bahar.

Zoruna giden her şeyi içine atıp patlama noktasına geldiğinde, insanlar gereksiz olaylara tepki gösterdiğini düşünüler.

Dalga geçtiğinde "şaka" demeye gerek duymadığın insanlar >>>>>

Her insanı kendim gibi sandığım için çok şey kaybettim ama hâlâ kendim gibi olduğuna inanmak istediğim insanlar var, asla akıllanmıyorum.

İsterdim ki insan biraz sevgi görünce uzaklaşmasın, değer verildiğini hissedince bunu suistimal etmesin. Samimiyet karşısında hadsizleşmesin. Biraz olsun elindekinin kıymetini bilsin, bu zaten elimde rahatlığıyla değersizleştirmesin. Ama insan, çiğ süt emmiş nihayetinde.

Nasıl anlatsam bilemedim. Bin sene heyecanla beklediğin bir şey sonunda gelmiş de gerek kalmamış gibi.

Sanki bir denizin ortasında boğuluyorum ve birileri sürekli elimden tutup, birkaç saniye nefes aldıktan sonra elimi bırakıyor…

Biri bana kötülük yapıyor mesela ben ona yapmıyorum çünkü halim olmuyor ve bi de ne gerek var

Kırıldığım bir konuyu basit gören insanın çaya batırınca eriyen bisküviden farkı yok gözümde

Vitrin o kadar geniş ki, seçenek o kadar çok ki insanlar sevgi ve aşk hususunda da alışverişe çıkmış gibi davranıyorlar. Değişime verilen ya da iade edilen mallar gibi kalpler de sürekli el değiştiriyor. Bugün hayatını anlattığın, sırrını verdiğin ile ertesi gün selamlaşmıyosun.

Bütün o savaştan ve kavgadan, boğazın patlayana kadar anlatmaya çalıştığın her şeyden geriye sadece tek kelime bile edemeden sessizce bakıp da yutkunduğun bir kaç şey kalıyor.

Bilmiyorum belki de tüm duyguları çok fazla içselleştirdiğim için bok gibi bir hayatım vardır, böyle biri olmasam mis gibi yaşar giderdim

#GSvsTS Abdullah Avcı gitmesin diye kapısına gidip yalvaranlar eserinizle gurur duyun içine ettiniz takımın

İnsanlardan aniden soğumak çok iğrenç bir huy açıklama da yapamıyorsun bir mantığı da yok.