〔 ไปกอดแผงควบคุมยานเถอะ 〕

# OOC 〔 ?- 〕⸝⸝ ร่างนักรบเดินออกมาจากยานก่อนเขาจะหยี่ตาทันทีเมื่อมองเห็นแสงส่องออกยาน 〔 !!! 〕⸝⸝ โอ้ตากู๊!!!

〔 อ— 〕⸝⸝ ไม่ทันจะได้พูดอะไรก็ถูกผ้าคลุมหัวซะแล้วก่อนจะเอาออก 〔 ข้าเห็นแล้วอบีส!-- 〕⸝⸝ เอาดึงผ้าทิ้งแล้วเอามือบังแสงที่สะท้อนดวงจันทร์อยู่ นี่ธอธลงโทษเค้ารึไงกัน

〔 ...ดีแล้วที่เจ้าทำความสะอาดมัน 〕⸝⸝ เขาพูดเสียงเรียบระหว่างหันหน้าไปทางอื่น 〔 แต่ขัดเงาไปแล้ว แต่เก่งมาก... 〕

〔 ... 〕⸝⸝ ในจังหวะที่ไม่มีใครอยู่บนยาน ร่างหนาของนักรบมองลงมาที่แผงควบคุมยานราวกับกำลังหนักใจ 〔 อืม... 〕⸝⸝ เค้าควรจะบอกเจ้าพวกนั้นอย่างไรดี

⸝⸝ ฮาร์ซีสะดุ้งกับเสียงเรียกเบาๆ หันไปทางอเทรอย่างใจเย็นก่อนเขาจะยืนคิดคำตอบนั้นเสียชั่ววิ แต่แล้วเขาจึงยอมรับว่าเขาเองก็ไม่อยากกล่าวอำลา 〔 ข้า...ลังเล 〕⸝⸝ ร่างนักรบเริ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เขาไม่ค่อยพูดกับอาเทรอัสด้วยน้ำเสียงแบบนี้มาก่อน จนตอนนี้

⸝⸝ มือเกราะสีทองยกขึ้นจับมือของอีกฝ่ายที่เช็ดน้ำตาของเขา แต่ยังคงปล่อยให้มันไหลอยู่เช่นนั้น 〔 ขอตะวันชี้ทางเจ้าในยามรุ่งสาง และขอแสงจันทร์ไม่ละทิ้งเจ้ายามหนทางมืดบอด...โชคดีเช่นกันอเทร 〕 ⸝⸝ เขาสวมหมวกกลับก่อนจะตบบ่าอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนเขาจะหันหลังกลับไปที่แผงควบคุมยาน

〔 อบีซ? 〕⸝⸝ เขาหันกลับไปเมื่อเห็นว่าใครเข้ามา เขาจัดแจงเก็บของบนโต๊ะในทันทีด้วยท่าทางใจเย็น 〔 เปล่า...ข้าแค่กำลังรับสารจากคำพยากรณ์ มีอะไรรึ 〕

⸝⸝ เขารับมาและมองมันด้วยใบหน้านิ่งเรียบ ก่อนเขาจะสูดหายใจเข้าเพื่อบังคับเสียงตัวเอง 〔 ข้าทานแล้ว...แต่ขอบใจ 〕⸝⸝ ร่างนักรบยิ้มให้อย่างอ่อนโยนซึ่งไม่มากนักที่เค้าจะแสดงมัน 〔 แค่สภาพอากาศ เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องคำพยากรณ์หรอก... 〕

⸝⸝ เขาเงียบไปแล้วมองหน้าอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะคลี่ยิ้มเรียบอีกครา 〔 ไปเถอะ...ข้าจะอ่านคำพยากรณ์ต่อ ระหว่างนี้อย่าเพิ่งเข้ามา 〕