อีก 3เดือนก็จะปีใหม่แล้วอ่ะ เวลาผ่านไปโคตรไวเลย เป็นปีที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย ยังไม่ได้ทำสิ่งที่ชอบ ยังไม่ได้ไปเที่ยวที่อยากไป แพลนที่คิดไว้ก็พังหมด ยังได้ไปคอนเสิร์ต ยังไม่ได้เจอนักร้องที่ชอบ เหี่ยวเฉาเหลือเกิน

คามุย

เลิกเชื่อคำพูดของแม่ ตั้งแต่แม่พูดว่า ‘ถูกหวยเดี๋ยวซื้อให้’

สุขใจทุกครั้งที่ถูกรัก

เมื่อไหร่คนจะรู้ว่ากินดึกไม่ได้ทำให้อ้วน

ตอนนี้กูกลัววัคซีนมากกว่าอีก

ครูก็สั่งจัง หัดทำเองบ้างดิ่

แกเคยรู้สึกอยากขอบคุณใครสักคนที่เขาเกิดมาและเติบโตมาอย่างดีปะ ขอบคุณที่เติบโตมาแม้โลกมันจะเลวร้าย ขอบคุณจริงๆ ไม่งั้นเราคงไม่ได้เจอเขาอะ

เขาไม่ได้น่ารักที่สุดหรอก แต่เขาพิเศษที่สุด

ใครที่ยังมองไม่เห็นอนาคตตัวเอง เออกูก็ไม่เห็นเหมือนกัน มืดแปดด้าน

เธรด ; หวงแบบอ้อมจักรวาล

ถึงจะผิดหวังไปบ้าง แต่ช่างมันเถอะ

อย่าพึ่งยอมแพ้ในการเป็นตัวเองนะ

ถ้าหากวันนึงแกได้เจอความสัมพันธ์ที่มันโคตรเป็นความสบายใจให้ได้ เป็นเหมือนโซฟานุ่มๆที่สามารถนั่งพักพิงได้ เป็นอีกคนที่เยียวยาจิตใจทำให้ยิ้มได้บ่อยครั้ง เป็นที่ชาร์จแบตที่คอยเติมพลังในวันที่แกเหนื่อยล้าจากคนรึเรื่องเฮงซวยต่างๆ โปรดจับมือเค้าคนนั้นและรักษาความสัมพันธ์ที่ไว้ให้นานๆ

เมื่อก่อนเคยเสพติดการใช้ชีวิตแบบหวือหวามากเท่าไหร่ ตอนนี้ยิ่งเรียบง่ายเท่าไหร่ยิ่งสบายใจมากเท่านั้น

ไม่ได้เกลียดแค่วันจันทร์ กูเกลียดทุกวันที่ไม่ได้หยุด

รักเขาก็ต้องใจเย็นกับเขา

นอกจากกลัวการถูกลดความสำคัญก็คือกลัวการถูกรักน้อยลงแหละ ไม่ชอบที่ต้องมานั่งรู้สึกแบบ ทำไมเขาไม่บอกคิดถึงเท่าเดิม บอกรักเท่าเดิม หรือสนใจเท่าเดิม มันเหมือนตัวเองกำลังจะเป็นบ้าเป็นบอ

คนอายุเท่ากูทำไมเค้าดูโต ดูประสบความสำเร็จในชีวิตจังวะ ตัดภาพมาที่กุคือขี้เกียจไปวันๆ

ถ้ากล้าเล่าทุกเรื่องในชีวิตที่เจอทั้งหมดให้ใครสักคนฟังมันไม่ใช่แค่ไว้ใจ แต่มันคือเซฟโซน มันคือที่พักใจแบบที่หาจากไหนไม่ได้อีก