. . ❝𝑈𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠𝑡𝑜𝑜𝑑❞ ❝แล้วจะรอ❞

ร่างหนายืนมองแท็งก์บางสิ่งที่อยู่ ณ มุมสุดของห้องแล็ป แท็งก์นั้นเป็นเหมือนสิ่งเตือนใจ ไม่ สิ่งตอกย้ำถึงความผิดพลาด ความผิดพลาดที่อภัยให้ไม่ได้ ก่อนที่ตัวเขา จะหันกลับไปสนใจงานเบื้องหน้าต่อ

"「พึ่งจะเอาเอกสารพวกนี้ไปเก็บ? ข้าว่าข้าสั่งไปนานแล้วนะ」" เขานั่งมองลูกน้องที่พึ่งจะนำเอกสารที่ตนทำเสร็จไปนานแล้วขนไปเก็บด้วยความละอาย "「อย่ามาอ้าง ไปได้แล้วอย่าให้มีอีก」"

สะพานพิภพเปิดขึ้นทามกลางดาดฟ้าที่ไร้เมคเฝ้ายามในยามราตรี ทีนี้เขาก็จะได้พักเสียที หลังจากที่พยาพยามทำงานให้เสร็จตั้งหลายครา หลังจากนี้จะได้พักยาวๆแล้ว มั้ง

[OOC] "[พึ่งจะกลับมาก็มีเรื่องกันอีกแล้วเรอะ?]"

"「ไม่ใช่ญาติ แต่เป็นน้องชายของเขา」"

"「ทำไงได้ล่ะข้าไม่ได้มีเวลาว่างเสียขนาดนั้น และไม่แปลกที่เจ้าจะพึ่งรู้」" "「มาช้าย่อมรู้ทีหลังจริงไหม?」"

#จะวาดรูปให้บอทที่มารีทวิต มาทวีตทิ้งไว้ เส้นโง่ะนะพี่ๆ

. . นายท่านเริ่มมีการเคลื่อนไหวแล้ว จะต้องเตรียมการให้พร้อมเสมอ สำหรับทุกกรณี

"「วุ่นวายจริงๆไม่ว่าจะตรงไหน」"

「⌦ 𝚂𝚘𝚞𝚗𝚍𝚋𝚕𝚊𝚜𝚝𝚎𝚛 •♫•♬•」

"「พวกมาใหม่?」" ดูๆแล้วก็มีแต่พวกออโต้บอทหนิ ช่างเถอะ นั้นไม่ใช่เรื่องที่เขาควรสนใจอยู่แล้ว

มีแต่งานงานงาน และก็งาน นั้นก็งานนี้ก็งาน โน่นก็งาน หันไปทางไหนก็มีแต่งาน ส่ายหัวเบาๆ ไม่ค่อยถูกใจที่งานไม่ค่อยลดเท่าไหร่ ไหลเข้าสองทางไม่ให้พักแบบนี้ชักเริ่มคิดแล้วว่าจะกลับไปทำงานฝั่งนั้นทำไม เพราะอีกนิดน่าจะได้แต่งงานกับงานแล้ว "「💨」" ออกไปบินเล่นดีกว่า

คุณจำได้ไหมว่าคุณเข้าร่วม X เมื่อใด เราจำได้! #MyXAnniversary

"「เฮงซวย ข้าหลงกลมันได้ไงชิ」"

"「ไอ้ร่างโคลนของไพร์มหายไปไหนแล้วละนั้น」" "「ช่างเถอะ ไอ้โรคจิตนั้นหายไปก็ดีแล้ว การทำงานข้าก็จะได้สบายมากขึ้น」"

สู้มาตลอดทั้งปีแล้ว คุณเก่งมากๆเลย 🥹 “แล้วเธอไม่เก่งตรงไหนกัน เหนื่อยมาตั้งขนาดนี้ พยายามมาตั้งขนาดนี้ อยากยอมแพ้เป็นร้อยๆ ครั้ง แต่เธอก็ยังเป็นเธอที่สู้จนถึงทุกวันนี้ เธอเก่งมาก” . — หนังสือตราบใดที่ฉันยังอยู่ เธอจะถูกรักอยู่เสมอ, itmydefinition เขียน

【ああ！4と吠える犬が！】 ┏━━┓┏━━┓┏━━┓ ┗━┓┃ ┗━┓┃┃┏┓┃┗━┓┃ ┏━┛┃ ┏━┛┃┃┃┃┃┏━┛┃ ┗━━┛ ┃┏━┛┃┃┃┃┃┏━┛ ┃┗━┓┃┗┛┃┃┗━┓ \ 4！ / ┗━━┛┗━━┛┗━━┛ 🐕 ͗ ͗