بچه‌ها تجربه تراپیست آنلاینی رو دارید که خیلی خوب باشه و سطح حداقلی از روشنفکری رو داشته باشه؟ و بتونه حداقل تو هفته‌ی پیش‌رو بهم وقت بده؟ چون در بحران هستم ریتوییت شما می‌تونه کمک‌کننده باشه. و لطفا روانکاو معرفی نفرمایید.

همیشه بابت فرصت زندگی نکرده در کنار تو،غمگین می مانم.

عاشقانه‌ترین کاری که یک نفر می‌تونه بکنه اینه که تنهایی‌هاش رو باهات شریک بشه.

نگران نباش، بزرگ میشم، یادم میره چقدر تو زندگیت بیهوده و اضافی بودم.

منم وضعیتم همینه. کارم تولید محتواست ولی خب به خودم میگم توی این وضعیت تولید چه محتوایی واقعا؟ کی الان نیروی جدید استخدام می‌کنه؟ این توییت هم تیر در تاریکیه. خلاصه‌اش: ای که دستت می‌رسد کاری بکن، یه ریتوییت بزنید شاید فرجی شد.

دارم تموم می‌شم واقعا ولی هنوز «امید» محکم نگهم داشته. امید دیدن گریه‌ی این حروم‌زاده‌ها و امید لمس بوسه‌ی فردا آزادی.

حس می‌کنم دیگر یک انسان تنها نیستم؛ بلکه بی‌شمار آدم‌ام‌ که نیمی از آن‌ها مرده‌اند و نیمی دیگر باید برای آن‌ها زنده بمانند.

من نمی‌تونم ناامید بشم. باید زندگی کنم؛ بخاطر جون‌هایی که برای زندگی کردن گرفته شدند. ناامیدی خیانته.

هنر مرده است. پس از آشویتس، شعر گفتن کاری وحشیانه است. Theodor W. Adorno

خیلی دردناکه که همه پیشاپیش، چه قبل از اعتراضات، چه حالا قبل از جنگ، اعلام میکنن که اگه مُردیم مقصر فقط و فقط ج‌. اسلامیه و نه هیچ‌چیز دیگه. سناریوهای نخ‌نماشونو همه حفظیم. انگار میخوایم یه سند نوشتاری هم به جا بذاریم که کسی ما رو به نفع خودش مصادره نکنه. ای ایرانی رنجور طفلکی!

سبزش، سبز جنگله. نمیدونم چطوری بگم، انگار وقار داره :))

مراسم خاکسپاریم رو بیشتر از مراسم عروسیم تصور کردم.

یه خواب واسم آرزو شده. با بدبختی خوابم برد؛ با هق‌هق گریه از خواب پریدم.

تو آدم منی، تو دوست منی…💔

هربار ویدیوش رو میبینم، غم خفه‌م میکنه

بچه‌ها چیزی مثل ai transcribe برای آیفون میشناسید که وویسهای فارسیم رو بتونم متن کنم؟ خیلی فوریه

ایران بهترین جا واسه زندگیه اگه پناهگاه داشته باشی.

یه ده روز نبودیم، چقدر حروم‌لقمه و وسط‌باز ریخته اینجا.