Fighting for a lost cause...

این استاد قدیمی ما چرا داره همچین می‌کنه؟

نمی‌دونم چجوری باید این روزها امیدوار باشم.

اینکه اینستاگرام با اکانت پرایوت استوری می‌ذارن تسلیم شوید جالبه واقعا.

هم‌اکنون.

امروز بیشتر از قبل ازین جماعت قضاوت‌کننده بدم اومد.

کسخلای بی‌مغز جرعت ندارن بیان رو در رو حرف بزنن. خاله‌زنک بازی فقط. با چهارتا استوری گذاشتن انگار دارن دنیا رو نجات میدن. ریدم تو کله‌تون.

ماه رو ببینید.

به تخمم.

بین خواب و غذا نمی‌دونم کدومو انتخاب کنم.

حالا چرا یه سریا به این شدت کونشون سوخته ازین که ماها دانشجوییم اینجا؟

کو فرصتی تا لذتی بریم از شب وصالی.

چرا من همیشه سر بزنگاه مریض میشم.

گاهی با خودم میگم این چه کاری بود با زندگیت کردی؟

من دیگه هیچ امیدی ندارم.

دلم می‌خواد فحش بدم به زمین و زمان ولی چون خیلی آدم مؤدبیم روم نمی‌شه.

واقعا ادب و شعور خوب چیزیه که خیلی‌ها دیگه ندارن.

کردیت کارت APR 0% معرفی می‌کنید که بشه balance transfer روش انجام داد.

شاید منم باید کم‌تر اهمیت بدم. نمی‌دانم.

امروز غمگین‌ترین و ناامیدترینم. برای همه نشدن‌ها و از دست دادن‌ها.