“ ก็ฝ่าบาทจิ๋นซีน่ะสิท่าน ฝ่าบาททรงตั้งครรภ์แล้วนะ ”

“ ท่านหลี่ปิงอย่าได้ลืมว่าเราฝ่าบาทยมราชนะ ” ท่านทูตยิ้มออกมา

“ นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่วั่งชวนมีเด็กแรกเกิดถือกำเนิดมา เราน้องจัดฉลองเสียหน่อยว่าหรือไม่ท่านหลี่ปิง? ”

“อืม งานเฉลิมฉลอง​คงจะยิ่งใหญ่น่าดู”

“ ก็นี่เป็นพระครรภ์แรกที่ฝ่าบาทจิ๋นซีทรงอุ้มเองเลยนี่นะ ”

“ แม่ทัพเหมิง 蒙恬—𝑴𝒆𝒏𝒈𝑻𝒊𝒂𝒏 ข้าทราบมาว่าการเล่านิทานให้เด็กในครรภ์จะช่วยเสริมสร้างพัฒนาการด้วย ข้าจึงนำนิทานเล่านี้มามอบให้ท่าน ”

“ เอ่อ... ก็น่าจะดีนะ ” หากท่านไม่โดนฝ่าบาทจิ๋นซีไล่นอนนอกเรือนน่ะนะ... “ ข้าว่าท่านไปยืมหนังสือนิทานจากท่านเฝิงเมิ่งหลงมาก็ได้นะ แต่โปรดดูดี ๆ ด้วยเล่า ”

//นั่งทำงานจนใต้ตาดำ

" อีกประเดี๋ยวก็ใกล้จะเสร็จแล้ว อีกทั้งนี้คือเอกสารสำคัญที่ต้องส่งให้ฝ่าบาทยมราช ต้องละเอียดรอบคอบ " " ว่าแต่ท่านคือใครกัน? "

“ สุขสันต์วันเกิดฝ่าบาทหมิงหวง ” ท่านทูตคารวะอย่างเป็นพิธี

“ แม่ทัพเหมิง ที่คอท่าน... ” 蒙恬—𝑴𝒆𝒏𝒈𝑻𝒊𝒂𝒏

“ แม่ทัพเหมิง มีรอยแดงอยู่ที่คอท่านน่ะสิ ” “ ท่านไปโดนแมลงกัดมารึ? ”

ท่านทูตมุมปากกระตุก เข้าใจความหมายนั่นได้ทันที “ ว่าแต่ฝ่าบาทจิ๋นซีหายหน้าไปหลายวันแล้ว ให้ข้าไปตรวจดูหน่อยดีหรือไม่ ”

“ กระต่าย? อืม แม่นางเจาจวินเองก็มาปรึกษาเรื่องนี้เหมือนกัน เห็นบอกว่ากลัวอินอินเหงา ”

“ แม่ทัพเหมิงรู้หรือไม่ว่าอินอินเรียกร้องกับข้ามาตลอดน่ะ ”

“ ...แม่ทัพเหมิงนี่ เป็นดาวหายนะของเหล่ากระต่ายโดยแท้ ”