“ข้าเปล่าแกล้งเสียหน่อย” เหมิงเถียนเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะโน้มหน้าเข้าหอมแก้มของคนรักแผ่วเบา ทำเอาบุตรสาวที่มองอยู่กลอกตามองบนทันที

//พาคนรักกับลูกเข้านอน 👑𝐘𝐢𝐧𝐠𝐙𝐡𝐞𝐧𝐠 • 嬴政👑

“祝明皇陛下生辰快乐。” “杨坊主请我来为您弹一曲《生日快乐》，恬略通琴艺，若明皇陛下不嫌，那恬就开始了。”

“หืม ได้สิ” เหมิงเถียนอุ้มแม่แมวหยิ่งมานั่งตักก่อนจะเริ่มร้องเพลง “蒹葭苍苍，白露为霜。所谓伊人，在水一方~♪”

อิ๋งเจิ้งกำลังประสบปัญหา เป็นปัญหาที่มิสามารถบอกใครได้ ตนโดน ‘ คำสาป ’ แม้เป็นคำสาปที่ไม่ร้ายแรงนัก เพราะมีระยะเวลาสามเดือน แต่ก็น่าอายยิ่ง... ช่วงแรกที่โดนคำสาปตนจึงขังตนเองไว้ ไม่ออกมาพบเจอใครทั้งสิ้น

“世界上竟有这么好的诅咒吗？”

“没什么，我只是随口而说😊”

“ที่คอข้า...มันทำไมรึ? ” เหมิงเถียนยกมือขึ้นลูบคอตนเอง

“รอยนี่หรือ...อ่า แมวกัดน่ะ”

“อ่า…มิลำบากท่านทูตหรอก ฝ่าบาท…ทรงสบายดี เพียงแต่ช่วงนี้พระองค์มิใคร่พบใคร” เหมิงเถียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่อง “จริงสิ ท่านทูตมีแผนจะเลี้ยงกระต่ายในวั่งชวนเพิ่มไหม?”

“งั้นรึ? ดียิ่งนัก พอดีขนของอินอินตัวเดียวมิพอทำขนแปรงพู่กัน​” เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ท่านทูตก็มองตนด้วยสายตาแปลก ๆ เขาเห็นดังนั้นจึงรีบเอ่ยแก้ตัวทันที “ท่านทูตอย่าเข้าใจผิดเชียวนะ ข้ามิได้จับอินอินถอนขน จริง ๆ ”

“ก็...ขนของอินอินมันนุ่ม อีกอย่างข้าเพียงแค่‘นวด’ให้อินอินเท่านั้น”

“ไยท่านทูตถึงกล่าวเช่นนั้นเล่า? ”

【恬政】 ✌️ #忘川风华录 #หลงลำนำแม่น้ำลืมเลือน #DreamandLetheRecord #恬政 #เถียนเจิ้ง

//อยู่ดี ๆ ก็โดนลากกลับเรือน

“有没有人想听恬讲的笑话？” “咳咳……天色已晚，大家可能睡着了吧，那恬不打扰了。”