❝ .. ?.! ❞ หลังจากได้ยินน้ำเสียงที่คุ้นหูเขาก็รีบหันขวับไปยังที่มาของเสียงทันที ซึ่งก็เจอเมคที่ไม่อยากจะเห็นหน้าจริงๆด้วย ❝ นายยังต้องการอะไรอีก .. กลับมาที่นี่ทำไม? ❞

❝ เอ่อ ไม่ต้องหรอกเดียวก็หาย ❞ เขาตอบกลับด้วยสีหน้าที่ดูลำบากใจอยู่ไม่น้อยที่ตรงมารบกวนเวลาของเมคตรงหน้า ❝ ช่วยประคองฉันหน่อย ❞

❝ พูดอะไรของนาย .. ฉันไม่เห็นเข้าใจเลย ❞ ❝ ผู้ที่คู่ควรอะไร? หม่ยความว่ายังไง ❞

❝ เพ้อเจ้อเรื่องอะไรของนายน่ะเจ้าซีกเกอร์ตนนี้... ❞

❝ อย่าหวังว่าฉันจะพลาดท่าให้นายอีกครั้ง ❞ เขาพูดขึ้นอย่างหัวเสียก่อนจะพุ่งขึ้นไปจับล็อคตัวอีกฝ่ายเขาไว้ถึงรู้ว่าทำแบบนี้มันเสี่ยง แต่มันก็ยังดีกว่าปล่อยให้อีกฝ่ายโจมตีตนก่อน ❝ เหอะ - ยังไม่ล้มเลิกความคิดนั้นอีกหรือไง? ❞

❝ น่าขำจริง - แต่ฉันต่างหากล่ะที่ต้องแค้นนาย ❞ เขานั้นตอบกลับพร้อมกับหัวเราะเบาๆ ฟังดูเหมือนกับขบขันในคำพูดของอีกฝ่าย ❝ .. อยู่นิ่งๆไปเลย ❞ หลังจากพูดจบเขาก็ยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาทุบที่หลังคอของเมคอีกตนเต็มแรงเพื่อให้อีกฝ่ายสลบไปและจะได้จับขังเอาไว้ที่ยานก่อน

❝ โอ้ย .. หึ - หมดฤทธิ์ซะทีนะ ❞ เขาหยิบเชือกขึ้นมามัดตัวของอีกฝ่ายที่พึ่งจะสลบไปอย่างแน่นหนา ก่อนที่จะอุ้มร่างนั้นขึ้นมาแล้วเดินกลับขึ้นไปบนยาน

❝ .. โอ้ ไพรมัส .. ให้ตาย ❞ พึมพำออกมาและพ่นลมหายใจออกมา พร้อมยกมือขึ้นมากุมขมับของตนนิดหน่อย ❝ เรื่องนั้นฉันพอจะรู้ .. แต่มันเกี่ยวอะไรกับพวกพระเจ้าหรือผู้ถูกเลือก ❞ ❝ นายเลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว ❞

❝ หึ .. ได้ฉันจะปล่อย ❞ เมื่อพูดจบเขาก็ปล่อยร่างของอีกฝ่ายนั้นลงแม่น้ำที่อยู่ไม่ไกลจากที่อยู่ของตัวยานมากนัก พลันหัวเราะในลำคอเบาๆ ❝ นายบอกให้ฉันไปล่อยนายเองนะ ❞

❝ พรืดด - ฮะฮ่า .. นายเป็นคนบอกให้ฉันปล่อยนายเองนะ ❞ เขาหลุดหัวเราะออกมาเพราะสภาพของอีกฝ่ายตนี้ มันทำให้เขาอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ ไหงสภาพมันถึงดูคล้ายกับลูกหมาตกน้ำแบบนั้น ชั่งน่าขำนัก ❝ ฮะฮ่าฮ่าๆๆ .. จะโทษฉันไม่ได้นะ ฉันไปล่อยตามคำขอของนายไง ❞

❝ ..!!? ❞ ตู้ม !!! ร่างของเขาถลาและผละตกน้ำตามแรงดึงของเมคอีกตน พลางล้มลงจนทำให้น้ำกระเด็นกระจายเต็มไปหมด ❝ อึก - แค่ก ! ทำบ้าอะไรของนายวะเนี่ย? ❞ เขาถามออกไปด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ก่อนที่จะจับร่างอีกฝ่ายเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหนซะก่อน

❝ ..!!? ❞ ร่างสีน้ำนั้นค่อยๆซีดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด และสีหน้าของเขาก็บ่งบอกว่าเจ็บปวดเพราะสนิทเริ่มเกาะที่ร่างของเขาแล้ว ❝ อึก .. ช่วยด้วย ❞ เขาพูดขึ้นด้วยเสียงที่แผ่วเบาพลันยื่นมือไปทางอีกฝ่ายเป็นเชิงขอร้องให้ช่วยเขาขึ้นไปที

❝ มันเรื่องบ้าอะไรกันไพรมัส .. ❞ ❝ ฉันคิดว่าเรื่องที่นายพูดมามันดูเลวไหลไปหน่อย .. เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว .. ❞

❝ อึ๊ก ?! ❞ เข่าทั้งสองข้างของเขาค่อยอ่อนลงอย่างไม่มีเรี่ยวแรงพร้อมฟุบลงไปใต้น้ำก่อนที่ร่างของเขาจะค่อยๆจมลงไปในนั้น และตัวเขาไม่เลือกที่จะคว้ามืออีกฝ่ายเอาไว้พลันชักมือของตนกลับมาที่เดิมอีกครั้ง ❝ ต่อให้จะเป็นหรือตายนายคงไม่ช่วยฉันอยู่ดีสินะ .. ❞

❝ .. ?! ❞ เขาสะดุ้งขึ้นมานิดหน่อยเมื่อรับรู้สึกการสัมผัสจากเมคตรงหน้า แต่ก็ยอมขึ้นไปตามแรงดึงของอีกฝ่าย คาดไม่ถึงเลยจริงๆเพราะเขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะช่วยเขาเอาไว้ ❝ ทำไมนายถึงเลือกที่จะช่วยฉัน? ❞

❝ .. ฮึ - ไอ้เวรนี่ ไม่ต้องแสดงท่าทางรังเกียจกันขนาดนั้นก็ได้ ❞ เขามองเมคอีกตนด้วยความเอือมระอา พลางพ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนหันหน้าไปทางอีก แล้วกัดปากตัวเองเบาๆเพราะเขาไม่อยากจะพูดคำนี้ออกมาให้อีกฝ่ายได้ยินซักเท่าไหร่ ❝ .. ขอบคุณแล้วกัน - ที่ช่วยน่ะ .. ❞

❝ เฮ้อ - พูดขอบคุณคนอย่างแกไปมันก็เท่านั้นแหละ ❞ เสียงพึมพำดังออกมาจากในลำคอของสคิตส์ พลางถอนหายใจออกมาเล็กน้อยแล้วยกมือทั้งสองข้างของตนขึ้นมากอดอก ❝ ฉันจะไม่พูดซ้ำหรอกนะ ❞ เขาพูดขึ้นด้วยความหงุดหงิดเพราะถูกเมคตรงหน้ากวนประสาท

❝ ที่ยานของพวกฉันน่ะ .. นายพอจะเดินไปส่งไหวใช่มั้ย ? ❞ เอียงคอเล็กน้อยอย่างสงสัยและประให้อีกฝ่ายประคองร่างของตน

❝ มนุษย์เหรอ.? ❞ ออพติกส์สีเหลืองจ้องมองสิ่งมีชีวิตจากดาวโลกที่มีขนาดตัวที่เล็กกว่าตนถึงหลายเท่าตัว ❝ ไม่ได้พบเจอมนุษย์มานานพอควรแล้ว .. แต่ก็ยังเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสนใจจริงๆ ❞

" หาคอนเทนต์เล่นหลังจากกลับมาจากหลุมครับ✨ " #จะแลกของกับคนที่มารีทวิต