โผล่มา , อื้อ แปปเดียว แค่แปปเดียว แต่อย่างน้อย . . . ก็กลับมาแล้ว ? “?” คิดได้ว่าเคยตุนของในตู้เย็นไว้ ไปกินดีกว่า—

“ฮาคุโนะคุง . . ?” อยู่ด้วยเหรอ ?

“แบบนี้แปลว่ามีแค่ฉันที่หลบไปอู้น่ะสิ…?” ย แย่แล้ว ! กลายเป็นฮาคุน่อนจังที่ขี้เกียจซะแล้ว

เผลอกินไปเยอะแล้วนี่สิ …. “อ อื้อ จะกินน้อย ๆ -“

“ขอบคุณนะ” เด็กสาวยิ้มออกมา ก่อนจะรับขนมหวานมาถือไว้ “อันนี้ , ให้คืน” ยื่นลูกกวาดรูปหัวใจให้คืน

“อื้อ . . . !” “จะกวาดแล้วกินให้เกลี้ยงเลย ฮาคุโนะคุงก็ด้วย ขอให้ได้กินเยอะ ๆ นะ”

เอาช็อกโกแลตรูปกุหลาบมาให้

“……” ใครเอามาให้นะ ? เรียกว่ามาสเตอร์ด้วย…. มองซ้าย มองขวา อยากกินขนมมากกว่านี่นา…

"ให้นะ" ยื่นหวานเย็นให้

เธอโคลงศีรษะ , กินด้วยกัน ..? กะพริบตาปริบก่อนจะพยักหน้า "อื้อ ถ้ากินด้วยกันคงอร่อยกว่า" แล้วก็แบ่งครึ่งหวานเย็น ยื่นอีกส่วนให้โคยันซัง "อันนี้ ให้นะ"

"และ~ ก็ต้องยินดีต้อนรับการมาถึงอย่างเป็นทางการของ โยฮันนาห์ ล่ะเนอะ~ ม่า พูดก็พูดเถอะ คิดถึงหมัดของเจ้าจริงๆ เลยน้า~ ท่าตอนนั้นน่ะเท่สุดๆไปเลย! " อ้อ อย่าลืมไปเล่นอีเวนท์ของเจ้าตัวด้วยล่ะ?

เด็กสาวยังคงนอนขลุกอยู่ในห้องเนื่องจากเป็นวันหยุด , zzZ

ในที่สุดก็ยอมออกมาจากห้อง , ชงโกโก้ร้อนแล้วหยิบคุกกี้ในโหลออกมากิน งั่ม งั่ม ข้าวไว้มื้อเย็นนั่นเลยแล้วกัน

"เทศกาล… เหรอ ?" จะว่าไปก็ยังไม่ให้ช็อกโกแลตอาเชอร์นี่นา "สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ" เอาช็อกโก้วางไว้ให้ 𝗘𝗺𝗶𝘆𝗮

ผ่านมาเห็น , ฮาคุโนะหยิบขนม

"หุๆ ไว้เจอกันในเดือนกรกฎาคมนะจ๊ะ เมืองแสนรัก🎶"

มองซ้ายแลขวา , แอบหยิบขนมเข้าไปทานในห้องนอน

". . . ." เห็นแต่คนถือขันสาดน้ำฮาคุโนะก็ลังเลว่าควรเข้าร่วมหรือต่อต้าน - แต่ . . . บนนี้เอง , จะมีใครเล่นด้วยไหมนะ ?

"เป็นยังไงล่ะ นามแฝงของฉัน , ฟรานซิสโก ซาเวียร์น่ะ . . ." พ่นลมหายใจ , แต่ก็คล้ายเสียงหัวเราะมากกว่า อื้ม หัวเราะล่ะ ก็สนุกดีนี่นา ? ฝากดราโกด้วยนะ

แวะมาหา , เธอคิดว่าคงไม่ลืมเซเบอร์ลงง่าย ๆ อยู่ดี