درخصوص شتابدهنده ها نوآوری بیشتر بدانیم.

مدیرعامل تریگ آپ: مشکلات اکوسیستم استارتاپی ایران مثل هیچ جای دیگر دنیا نیست مصاحبه سید حمیدرضا علوی، مدیرعامل تریگ‌آپ با رسانه دیجییاتو رو در لینک زیر بخونید: b2n.ir/j03954 #شتابدهنده #تریگ_آپ #استارتاپ #دیجییاتو TrigUp Shenasa VC Hamidreza Digiato | دیجیاتو

جدال بر سر آب دارد بالا می‌گیرد. یک سر طیف، تکنوکرات‌هایی هستند که انتظار دارند اوامر ملوکانه کارشناسان دولت، مصداق "کن فیکون" در طبیعت، جامعه و اقتصاد کشور جاری شود و در سر دیگر، دانشمندانی پر از تردید که خلاصه راهکارشان این است که "مشکل پیچیده است و باید درباره‌اش گفتگو کنیم."

به عنوان کسی که چندسالی در ساحل این دریا با ماسه‌ها، نقاشی کشیده‌است، راهکار اجرایی خودم را برای حل مشکل آب می‌نویسم. شاید در خانه کسی باشد و این یک حرف من، به کارش بیاید. راهکارم کلی است؛ اما برای کمک به فهم مسئله، از زاینده‌رود مثال می‌زنم.

باید نظام حقوق آب را ساده کنیم. نزد فقهای گذشته و در قانون مدنی، حق‌آبه، متعلق به قدیمی‌ترین آب‌بر است. اگر تقدم زمانی دو آب‌بر قابل تشخیص نباشد، نزدیک‌تر بودن به منبع آب ملاک عمل است. با قاعده نخست، آب زاینده‌رود مال کشاورزان اصفهان است و با قاعده دوم، متعلق به مردم چهارمحال

پس چون تقدم زمانی معلوم است، آب زاینده‌رود متعلق به آب‌بران طومار شیخ بهایی است. هر تصمیمی که هر دولتی بر خلاف قانون مدنی گرفته‌است و هر قانونی که هر مجلسی بر خلاف این قاعده فقهی تصویب کرده‌است، باید لغو و جبران شود.

حالا که قانون روشن شد، باید جنبه‌های اجتماعی مسئله را با ابزارهای اقتصادی پوشش داد. آب‌بران جدید باید بتوانند حق‌آبه مورد نیاز خود را از حق‌آبه داران قدیم بخرند. با اطلاع دقیق، ادعا می‌کنم تنها مانع اصلی این راهکار، صدور مجوز و فروش آب از سوی دولت است.

اگر فولاد یک صنعت اقتصادی است (که هست) باید آب مورد نیازش را از حق‌آبه‌داران طومار بخرد. (نه از دولت) اگر یزد به آب شرب نیاز دارد (که دارد) باز هم باید آب مورد نیازش را از کشاورزان اصفهان بخرد. تشریح جزئیات قواعد این بازار حق‌آبه در ظرف توئیتر نمی‌گنجد.

قانون کلی این است: در کشور آب بدون آب‌بر وجود ندارد. هر محاسبه مهندسی که جز این بگوید، کلاشی است. اگر آبی منتقل می‌شود، دارد جایی از حق شرب، کشاورزی یا محیط زیست کاسته می‌شود. رضایت آب‌بران مبدا را جلب کنید (با اقدامات اقتصادی و اجتماعی) و بعد، آب را منتقل کنید؛ نه برعکس.

برای دولت: کارهای حرام: فروش آب و جعل حق‌آبه کار واجب: نظارت بر رعایت حق‌آبه از سوی همه حق‌آبه‌داران کار مکروه: اجرای پروژه‌های آبی کار مستحب: تشویق مصرف بهینه آب دولت لااقل از سال ۱۳۴۷، کارهای حرام و مکروه را روزانه مرتکب می‌شود و کار واجب و مستحب را رها کرده‌است.

از سال ۱۳۴۷ (ملی شدن آب) شروع کنید. هر حق‌آبه‌ای بعد از آن برای هرکسی ایجاد شده، باید رضایت آب‌بران قدیمی‌تر را جلب کند. انتقال آب از سهم محیط زیست ممنوع است. اگر آبی از خوزستان به اصفهان منتقل می‌شود، باید صنایع اصفهان حق‌آبه معادلش را از کشاورزان خوزستان بخرند.

اکثر حق‌آبه چهارمحال مال ۲۰ سال اخیر است و از آغاز آبی معادل آن وجود نداشته‌است. دولت‌ها در رویکردی سیاسی، برای آبی که قبلا سندش به نام اصفهان صادر شده بوده، به نام چهارمحال هم سند زده‌اند.

اگر دولت برای یک زمین دو سند صادر کند، تکلیف معلوم است: زمین متعلق به دارنده سند قدیمی‌تر است و دولت باید زیان احداث اعیان را برای صاحب سند جدیدتر -که به اعتماد سند دولت روی زمین سرمایه‌گذاری کرده- جبران کند. حکم سند آب هم همین است.

مبادا دعوای آب منطقه‌ای و قومی شود. بدیهی است یزدی‌ها و چهارمحالی‌ها آب اصفهانی‌ها را برنداشته‌اند؛ مدیران وزارت نیرو در تهران برداشته‌اند. اصفهانی‌ها هم حق خوزستانی‌ها را نخورده‌اند؛ تکنوکرات‌های تهران‌نشین خورده‌اند.

نکته تکمیلی: مسئله آب مسئله سیاسی نیست؛ مشکل حکمرانی است. نشانش این‌که همه نظام‌ها از سلطنت پهلوی تا جمهوری اسلامی و همه دولت‌ها، از چپ تا راست، از اصلاح‌طلب تا اصول‌گرا، از اعتدالی تا انقلابی، به یک اندازه در آن مقصر هستند.

آموزش تعاملی رشته‌های هنری در پلتفرم بحرالفنون استارتاپ بحرالفنون که در آذر ماه امسال وارد دوره شتابدهی تریگ‌آپ شده، با محوریت آموزش رشته‌های هنری در بستر مجازی شکل گرفته است. شتابدهنده تریگ‌آپ ورود این تیم را به دوره شتابدهی خود تبریک می‌گوید. trigup.com

🔹 اولین همکاری شتابدهنده تربگ‌آپ در حوزه نوآوری سازمانی 🔹با مشارکت و همکاری مجموعه‌های شناسا، فناپ‌تک و پارک علم‌وفناوری سمنان 🔹و با هدف رفع نیازهای فناورانه شرکت فناپ‌تک TrigUp Shenasa VC فناپ تک

اسم رو اشتباهی انتخاب کردن. #مرکز_نابودی_تجارت_الکترونیکی نه#مرکز_توسعه_تجارت_الکترونیکی #اینماد_اجباری (#ایمانع) #نه_به_اینماد_اجباری

کسانی که "کاری" نمیکنند، "تظاهر" به مسئولیت پذیری و موثر بودن را اتفاقا خیلی خوب بلدند. شرم آورتر این است که مدتها از آن "اَدا" ها، با افتخار، خاطره تعریف می‌کنند.

خبر خوب و امید بخش