❝ อ๊ะ ! พี่ใหญ่อิทสึกินี่นา ~ ขอบคุณสำหรับการต้อนรับน้า ^-^ ❞

❝ เน่ เน่ ! ฉันไปเจอร้านไก่ทอดคาราอาเกะมาด้วยแหละ . . . ฉันคงต้องไปชวน พี่ใหญ่ กับเคย์จังแล้ว ^^ ❞ ❝ มีใครจะไปด้วยกันมั้ย ? . . . ไปด้วยกันหลายไปคนน่ะสนุกดีนะ . . . เดี๋ยวให้เคย์จังกับพี่ใหญ่เลี้ยงเอง ^-^ ❞

❝ อ๊ะ เคย์จัง ~ ขอบคุณน้า ! ^^ ❞

❝ อ่ะ ~ พี่ใหญ่อย่าใจร้ายนักสิ ! เงินฉันคนเดียวมันคงไม่พอหรอกน้า ❞

❝ ฮึมฮัม ~ ฉันทำอย่างที่พูดได้จริงแหละน้า ^^ ❞

❝ ถ้าโดนแกล้งล่ะก็บอกฉันมาได้เลย ! ❞

❝ เคย์จัง – กับพี่ใหญ่ ผลัดกันจ่ายน้า ^^ มีบางทีฉันช่วยจ่ายด้วยดีใช่ม๊ะ ! ❞

“ อื้ม..ขอบคุณนะโรคุตะ ”

“ เฮ้อ … “ อิสึกิถอนหายใจออกมาเบาก่อนจะเดินออกไปสูดอากาศด้านนอกตัวบ้าน “ อรุณสวัสดิ์ , ขอให้เป็นวันที่ดี ใครที่ต้องเรียนก็ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ พรุ่งนี้ก็วันหยุดแล้ว “

❝ เช้าแล้ว ! อรุณสวัสดิ์นะ เน่ เน่ ! ฉันมีคาราอาเกะด้วยแหละ จะมากินด้วยกันก็ได้นะ ^^ ❞

“ อา. .พวกเราก็พยายามเต็มที่ที่สุดแล้วล่ะนะ จะไม่เสียใจทีหลังหรอก ” มองดูผลคะแนนล่าสุด เขาโค้งตัวเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มบางๆ “ ขอบคุณทุกคะแนนโหวต ที่สนับสนุนพวกเรา 1nM8 นะครับ ”

❝ เน่ ! เน่ ! คะแนนรอบแรกได้ขนาดนี้ ขอบคุณพวกเธอมากเลยน้า ! ❞ ❝ ฉ้านจะเลี้ยงคาราอาเกะตอบแทนทุกคนเล๊ย ! ✨ ❞

“ … “ อิสึกิมองคะแนนที่ออกมา นี่เป็นคะแนนรอบแรกก็ถือว่ามีคนสนับสนุนเยอะเลย แบบนี้มันทำให้เขาแอบดีใจไม่น้อยเลย “ ขอบใจที่สนับสนุนพวกเรานะ , และหวังว่าพวกเธอจะสนับสนุน อินเมท แบบนี้ไปเรื่อยๆ “ “ พวกเราจะไม่ทำให้พวกเธอผิดหวัง “

❝ ฉันกับพี่ใหญ่ อิทสึกิ อายุสิบเจ็ดเองน้า ~ จะบอกว่าพวกเราจ่ายเยอะสุดก็คงไม่ได้หรอกเพราะพวกเราไม่ได้มีเงิยเยอะแยะ ❞ ❝ เคย์จัง คือคนที่ต้องจ่ายเยอะสุดไงเล่า ~ ❞