“Halbuki sevgi, duyguları işler, inceltir, görülmeyeni gösterir. Sevginin birleştirdiğini bütün cihan bir araya gelse ayırmaya, ayırdığını ise bir araya getirmeye muktedir olamaz. Her şeyden gizli ve her şeyden âșikâr olan odur.” Sâmiha Ayverdi

" içten biri " diyorlar.. oysa bir "iç" i yok!..bunu nasıl anlatabilirim..

vuslatı beklerken şöleni beklemek asıl ölümdür.

ahlaki değerler dediğimiz değerlerin temeli ne acaba? iyiyi kötüden, doğruyu yanlıştan, güzeli çirkinden ayıran ne? insanoğlunun birikimi mi, fikri mi, yargıları mı?

allahım! ekmek neden bu kadar pahalı, kan ve ceset bu kadar ucuz..

birazdan keseceği horozun boynunu özenle neredeyse şefkatle okşayan köylünün heyecanı nasıl bir heyecandır? ya da toroslu bir oduncunun birazdan keseceği ağaçtan özür dilemesini sağlayan duygu nasıl bir duygudur?

"ben bunu hak edecek ne yaptım" diyerek kaçtığımız şeyler biz hakettik diye yaşanmaz, kâbe meydanında boynundan aşağı deve işkembesi dökülen(s.a.v) onu hak mı etmişti...

gaz lâmbasına giysi ören eller şimdi nerelerdesiniz?

bugün bir çift ağlayan erkek gözleri gördüm o kadar güzellerdi ki.

önemli olan doğru olup olmaması değil olabilme ihtimalinin mümkün olmasıdır:`))..

sabrettiğimiz tüm zorlukların bir gün biteceğini zannederek hayatımızı 'hiç' etmemize sebep olan bir metafordur.

ey sâki! içeri sığamıyor isen başını eğ

zaman herşeyin ilacı mıdır yoksa zamanında bazı zamanlarda ilaca ihtiyacı var mıdır?

allah senin olacak bir şey yazmışsa, olur. zaman farklı olabilir, yolculuk uzun olabilir ama senin olacak. allah sana ilham ettiği için o duayı ettin, tevekkül et ki kabul olsun.

a wet letter in my pocket.

insanın insandan düştüğü yerdeyim.

içimizdeki çocuk için...

günün nevalesi