Güçlü görünebilirim ama inan bana çok yorgunum..

Kafamın içinde adım atacak yer yok..

Sevmekten önce insan inanmalı..

Geceyi seyrede seyrede öğrendim ki ışık insanın içinde yanmıyorsa yüzüne vurmuyor.

Hayatımın en farkında olduğum,tepeden tırnağa değiştiğim, büyüdüğüm,öğrendiğim, hatalarımı gördüğüm,ne istemediğimi anladığım bu yıla teşekkür ediyorum. İyi kötü her tecrübemin beni oldurduğu insana, hayatımdan geçenlere,hiç geçmeyenlere, kalanlara ve gidenlere teşekkür ederim.

Hani insanin kendini affedemediği nokta olur ya oradayım hiç bir türlü affedemiyorum

Ne kadar farklı bakmayı denesemde gördüklerim hep aynıydı.

İnan artık bazı şeyler için çabalamayı bıraktım, yorgunluğumda dinleniyorum.

İnsan, ulaşamadığı her şeyin delisi ve ulaştığı her şeyin nankörüdür.

Dürüst değilsiniz. Cümleniz gül kokuyor, kalbiniz çöp.

Çok düşünmek hayatımı mahvetti ama hiç yanılmadım.

Ruhani bir dermansızlık içindeyim.

Ben sadece senin yanında olmaya çalışmıştım benimle niye savaştın ki..

Aydınlık bir geleceği, karanlık bir geçmişe kaptırdım.

Güven yürütür, şüphe çürütür.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir, şimdi gelsen de bir gelmesen de..

Öfkemi içeri atınca depresyona giriyorum. Dışarı atınca saldırgan oluyorum.

Bazen insan her şeyin sonuna geldiğinde, başından beri öyle olacağını bildiğini anlar.

Olması gerekeni lütuf diye sunamazsınız.

Fiziksel olarak değil ruhsal olarak yoruldum artık. Bünyem yalan hayatları, sahte sevgileri, kötü kalpleri kaldıracak kadar güclü değil. Mesele kazanmaksa ben kaybettim..