هیچ تصویر بداهه ای از آتش روشن در ناژنون بدون تو نمی کشد مغزم حالا این #تو را هم ذهنم ساخته و هیچ کس گردن گیرش نیست

نقص قانون است که وقتی #تو را تصور می کنم هیچ تصوری ازمن نداری

خوب بیا معنی تنهایی را عوض کنیم #تو مثلا تنهایی دستم را بگیر منم قول میدهم تنهایی با تو چایی بخورم بعد تنهایی همدیگر را ببوسیم نمیدانم می شود یا نه که مثلا تنهایی همدیگر را بغل کنیم یا دیگر باید این کار را باهم بکنیم

پناهی ندارد تنهایی اخر هفته ها هوار می شود سرم خوب #تو هم که نیستی.....

قانون ها همیشه وضع می شوند تا شکسته شوند مثلا تنهایی #تو

نمی بینم چشمانم باز نمی شوند نوری نیست صورتت را برنگردان

هیچ وقت خودم را نفهمیدم دور از #تو در شکایتی مدام از نبودنت

نه نشد همیشه نشد نشد که ببینمت

جنون مرا قبول نمی کند تو دیوانه ای که کسی گردن نمیگیرد را معقول نپندار

پشت این پارچه های ضخیم تنی سرد از ترس سرمای قلبی یخی در خودش میدمد صبح تا شب

روی موهای تنم رنگ سفید برف نیامدنت نشست

من هم قبول دارم دوستت کتاب که باشد چایی را باید به خوردش بدهی زیر باران باید .... نه تن کتاب لرزید من دوستت میشوم چایی می خورم وبا #تو زیر باران میدوم

یه چیزی اشتباهه مثلا نمیبینمت مثلا نیستی مثلا ندارمت

تلاش هم نمی کنم #تو به جای من بخواه

رنج کشیدن شکل قشنگی ندارد میبینی و نمی خواهی؟

هم نفس یک کتاب شدی تو را نویسنده ها در دنیایشان حبس کرده اند یک بار با #تو قدم بزنم مشکل حل می شود

رنج و عذاب همان شکلی است نبودنت هم همان شکلی است کلا همه چیز همان شکلی است تا ناگهان پیداشوی

در من فقط خودم مرده ام در #تو چند تن مرده از من

نوشتم وکمی خندیدم #تو که نمی خوانی مسخره نیست؟

بگذار همه چیز در به تو ختم شود نقطه