تازه بارون اومده و زمین تر تمیزه، کاش خونی نشه.

یازده ساعته که نشستم و کار کردم و تق تق کیبورد رو لمس کردم. تهشم این وضعیت زندگی و مملکته.

من حتی مطمئنم درد پریودمم تقصیر این نظام مهندسیه.

بوی تند و تیز خون

سوگوار نیستیم، دیگر خودِ سوگ شده‌ایم.

میان ما و شما دریایی خون میان ما و ما خروار خروار خاک

مطلقا هیچ چیز مهم نیست، هرروز صبح آفتاب طلوع می‌کنه لباس می‌پوشم میرم سرکار، سند میزنم، حوالی شب بر می‌گردم خسته، فرسوده و فقیرتر از دیروز؛ شب رو به زور صبح می‌کنم و باز- هیچ رویا و آرزویی نمونده که بتونه لحظه رو نگه داره و ما رو غرق خودش کنه؛ ما مرده‌ایم و راه می‌رویم.

به آیندگان بگویید روزی که ماشه را کشیدند ما در مزرعه‌‌ی آرزوهای بر باد رفته میان خوشه های سوخته‌ی جوانی داشتیم رویا می کاشتیم ما همگی حیف بودیم.

بله کشور آرام است. آرام همچون سردخانه مردگان.

کشتگان ما عدد نبودند؛ قصه‌ها داشته‌اند ناتمام!

تم تلگرام خرس و جام و ولنتاینه، تم ایران خون و خاک و سنگ مزار.

این زندگی بدجور تو گلوم گیر کرده، نمیتونم قورتش بدم.

خیلی خستم واسه هرروز صبح بیدار شدن و زندگی کردن.

ما گفتیم لیوانمون ظرفیت نداره و شما شلنگ آتش نشانی رو روش باز کردی. ممنون.

شما هر قدمی که برداشتید در نهایت چوب حراج رو به عمر و جوانی ما زدید.

عزیزم بنظرت تهش توافق میشه یا میزنه؟

به به قیمت ماشین رو به به چه ساختمون بلندی برم از روش بپرم.

ببین من اگه اینجاهارو نبینم و بمیرم تو خدا نیسی، دیگه خودت می‌دونی.

انگار که این خاک نفرین شده.