Sənin olan səndən alınmaz, sənin olmayan əsla sənə verilməz. Gecə qaranlığına qaranlıq qatdığı vaxt sən gün işığı istəsən yerinə yetirilər bu istəyin?...

Buralarda “necəsən?” sual deyil, vərdişdir,cavabı isə heç vaxt maraqlandırmır...

İnsanlar üçün etdiyim bütün fədakarlığı onların əsla mənim üçün etməyəcəyini bilərək etdim… çünki mən onlara yox, öz vicdanıma borclu idim. Onlar nankorluğu seçdi, mən insan qalmağı...

Saxta davranmayan, həqiqətləri söyləyən, sosyal təsdiq qazanmaq vecinə olmayan, dürüst birisi sizsə. Cəmiyyətin çoxu tərəfindən təkəbbürlü və qəribə biri olaraq tanınacağınızdan əmin olun...

Subay olanda ətrafda xoşbəxt evlilər gözünüzə görünəcək, evli olanda xoşbəxt subaylar...

İnsanı həyatda ən çox yoran şey, seçimləri və seçimlərinin nəticəsidir...

Böyüklərimiz bizə pis olan birinə “Bəstir, həddini bil” deməyi öyrətməz. Əksinə “ Səsini çıxartma, səndə yola ver" deməyi öyrədər... Buna görə yaxşılar əzilər, pislər sərhəd tanımaz...

İnsanlara özümü ifadə etməyi, öz xeyrinə olanları eşitdiklərini anladığım an buraxdım...

İnsanların məni anlaması üçün sadəcə eyni dili danışmağım kifayət ederdi deyə düşünürdüm amma elə deyilmiş...

İnsan zamanla inanmaq, güvənmək,sevmək kimi şeyləri artıq bacarmır və hər şeyə şübhə ilə yanaşır. İnsanların “təcrübə" dediyi şey budur. Qəlbi ilə bağlantısını kəsən insana təcrübəli deyilir...

Yaş artdıqca insanın fərqində olduğu şeylər: hərkəs qonaq kimi gəlib və gedir həyatına, getdiyin yolda tək olduğunu anlayırsan və dünyada ən önəmli şey qürurun və şərəfindir, bunları itirdiyində nəticəsi ağır olur...

İnsanı iş yormaz, yorsa belə biraz istirahət ilə keçər. İnsanı əsl yoran şey qəlb yorğunluqdur bu yorğunluq nə istirahət ilə nədə ayağını uzadaraq keçməz...

Mimikalarım dilimdən əvvəl danışdığı üçün, yumuşaq davrana bilmirəm təəsüf ki...

Adamı kor edən qaranlıq deyil, birdən parlayan işıqdır. Odur ki, hər sevgiyə və hörmətə aldanma...

Məsafə qoyduqdan sonra sevilmədiyini görürsən, çünki sevilən sən yox insanlara mənəvi etdiyin xidmətdir...

Bu ömür hərgün içinə daş yığılan çanta kimidir heçvaxt yüngülləşmir, sadəcə çiynin öyrəşir...

Valideynlər övladlarının xəyalları üçün yaşamalıdır ❌ Uşaqlar valideynlərin xəyalları üçün yaşamalıdır ✅ Acı reallıq...

Hər ailədə mütləq o ailəyə aid hiss etməyən biri olur. Psixologiyada ona “qara qoyun" deyilir. Halbuki döngünü qıracaq cəsarətə sahib tək insan odur. Sırf fərqli düşündüyü üçün, ailəsi onu sistemdəki xəta kimi görür... Sən itməmisən, ailəni aşan birinə çevrilmisən...

Biz hələ heçnəyi öyrənməmiş, bizə qorxmağı öyrədirlər. Uşaq ikən alovdan qorxmağı, biraz böyüdükcə Anadan,Atadan qorxmağı daha sonra müəllimdən qorxmağı, çalışmağa başladıq müdirdən qorxmağı, necəki qocalıq gəlir Allah və ölüm qorxusu düşür yada bu cəmiyyətdə...

İnsan bəzən öz evində olduğu halda,yad bir ölkədəymiş kimi hiss edir. Eyni dili danışdığı doğmalarının onu anlamadığını görür...