Her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği… Yani hayattan bir beklentinin kalmaması.

“ibrahim, baltanın suçu yok. kırılmak puttan eskidir, bilmiyorsun.”

allahım sabretmem mi gerekiyor yoksa vazgeçmem mi

Allah'ım, kaderim dilim yüzünden mahvolmasın.

Zihnimi meşgul tutmayı unuttuğumda ve bir anda atlattığım her şey gözümün önüne geldiğinde:

:) Ona Gözyum. Buna Gözyum. SaİT de Adam Oldu Vay halimize ki vay…

“Seni paramparça hissettiren bir kırgınlığı kendi başına aştıktan sonra kalbini kimsenin insafına bırakmamayı öğrenmiş oluyorsun.”

Allah'tan ümidinizi kesmeyin.

Ben buraya ait değilim hissi çok korkunç. Bir ortamda oturuyorsun, herkes bir şeylerden konuşuyor, sohbet ediyor. Aniden içinde bir his oluşuyor “ben buraya ait değilim”

Son zamanlarda 7/24 me

Kemal Sayar diyor ki "Yas,sadece sevdiklerimizi kaybetmekle olmaz.Bir yaşama biçimini kaybetmek de yastır. Bir şehri bildiğimiz halde kaybetmek,rutinlerimizi kaybetmek de yastır.Hatta itikatlarımızı, dünyayla ilgili inançlarımızı kaybetmek de yastır."

"Koskoca dünyada hiç yer yok gibi, içime sıkışıp kaldım…"

"sığamıyorum, taşamıyorum, gidemiyorum, kalamıyorum, ne oradayım ne burada, ne bir şeyim ne öbürü…"

ne bileyim arkadaşlar, Allah bize öyle bi yardım etsin ki öyle bi yoluna girsin ki hayatımız tüm nasipsizligimizi unutalım.amin

anlaşılmak için çabalamak yerine, hayatı içine dönük yaşamak

Neyin var senin,niye mutsuzsun soruları 🫠

“Gönlümü çekse de yârin hayali Aşmaya kudretim yetmez cibali Yolcuyum bir kuru yaprak misali Rüzgârın önüne katılmışım ben..” Faruk Nafiz Çamlıbel

İlk kez tecrübemin öğretisinin kadere karşı koyamadığı evredeyim…

merhamet belki çok yüce bir şey ve muhtemel ki merhamet aşktan üstündür.