neden uyuyamıyorsun.

29 yaşında yaşamını yitiren Nilgün Marmara’dan şöyle bir alıntı: “Keşke benimde karşımda her zorluğa rağmen dimdik duran ve beni sevebilen biri olsaydı. İnsan tek başına dağ olamıyor bazen.”

Aynı hikâyenin içinde tanımadığımız iki karaktere dönüştük. Binlerce anı yetmedi; yabancılık kazandı.

Çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var, Çünkü ayrılık da sevdaya dahil, Çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili, Hiçbir anı tek başına, yaşayamazlar, Her an ötekisiyle birlikte Herşey onunla ilgili.

İşte geriye böyle anılar, hatıralar, biraz video ve biraz da fotoğraf kalıyor. Hayat bundan ibaret. Bugünün telaşıyla yaşıyoruz da, ömür çok hızlı bitiyor. Nefret ve kavga boşuna, hepimiz öleceğiz. Hepimiz.

Servankerelti SİYAH SANCAK Şuradayız uzun bir süre. youtube.com/shorts/7GetIc7…

Aramanı çok bekledim, iyi misin demeni çok bekledim, beni herkesten önemli tutmanı çok bekledim, seni çok bekledim.. gelmedin...

“sana, seni severken veda etmek zorunda kalmanın ağırlığı gitmiyor, bilmiyorsun..”

umurumda değil.

"birini cok severek seni sevmesini saglayamazsin"

Çiçek bile mezarda açmanın yolunu buluyorken,biz hiç bir şeyin orta yolunu bulamadık.

Sürekli senin kalbin hassas, benimki taş sanıldı.

Yoruldum sürekli kendi kendimi toparlamaya çalışmaktan. Yoruldum her defasında 'tamam, iyiyim' deyip sonrasında yine krizlere girmekten. Yoruldum bir dala tutunmuşken, o dalın aslında kırık oluşundan. Yoruldum, yoruldum işte.

“ne çok şey istiyordum. ama şimdi hiçbir şey istemiyorum. istemek de istemiyorum. böyle bir söz verdim kendime, artık hiçbir şey istemeyeceğim.”

“Ağaca çıkarken kırdığın dalın kıymetini, inmeye çalışırken anlarsın. Telaş etme; kimin neyi kaybettiğine yarınlar karar verir.”

senden bir şey beklemiyorum, ama umarım birgün uyanır ve kendine şu soruyu sorarsın.. “neden ona böyle davrandım.”

Çok özledim ama gidemem. O da gelmez zaten. Uzun uzun seni düşüneceğim bu akşam. Sana uzaktan bakmama sebep olan bu hayatı, affetmeyeceğim.

Sen kalbimin sonsuza dek gerçekten istediği tek kişisin.