bir sürü hayal kuruyorum bi tanesi bile tutsa işimi görür

Yağmur ıslanmayana Aşk yaşamayana Savaş, savaşmayana güzel…

“dışarıdan hiç yol gitmemişim gibi duruyor ama içimden üç yüz elli kilometre koştum.”

sürüyor hala çoktan bitmiş olan

Kafanın her fırsatta eskiye gitme işi

ben ayakları kırılmış ayaklarını ilgilendiren her şeye kırılmış bir yaban atıyım

2005, TEM.

Ben dönücem sarmadı buralar.

Doğrularımın peşinden koşup dizlerimin kanamasına artık katlanamıyorum, güneşli günler görene dek bir daha asla kurak bozkırımı sulamayacağım.

Sen hep mutlu ol yeter, ben bir şekilde hallederim zaten.

Nereye gitsem oranın yabancısı oluyorum, bi türlü oturmayan puzzle tanesiyim sanki. Ben ben olmaktan fena sıkıldım abi.

Yine başlıyoruz.

Karaya varamayacağını bile bile atılan kulaçlar kadar biçareyim.

Herkesle bir şekilde kesişiyoruz ya da vedalaşıyoruz ama insan kendinden uzaklaşınca daha bir feveranlaşıyor. Aynadakiyle tanışıyor muyuz diye arada yokluyorum.

dümdüz dediğiniz gözler yeri gelir dağ gibi bir yiğidin kalbine 5 ok birden saplanmış gibi hissettirir

open.spotify.com/track/0XZx9qu1…

Yok yok yok.

büyücü falan mısın sarkıya baksana