şebnem ferah’ın “artık karşımdaki insandan çaba bekliyorum. eskidendi o her şeyi sırtladığım günler. kimseye çiçek bahçesi vaat etmiyorum artık. isteyen olursa birlikte ekeriz.” dediği yerdeyim..
Hayat Olduğu Gibi Olsun
Hayat hiçbir zaman kontrol edilmek için tasarlanmadı.
Yaşanmak, hissedilmek ve teslim olunmak için vardır.
Güç, hiçbir şeyin sana sahip olamadığı anda gelir.
Ne sonuçlar,
Ne insanlar,
Ne de korkular…
İşte o zaman gerçek özgürlük başlar.
Ve hayat,
Bu da ilahi planda karanlığın daha da büyümesine neden oluyor.
Karanlık ve Aydınlık ikisi de var. Ancak insan karanlıktan çok korkar ya da çok meyil eder. Bu da insanın sistemini ve adaleti bozar.
Ağlayan, yalvaran insanlar yıldız varliklar/ ışık varlıklar ve onlarin aileleri
Çocuklar bilmediği şeyden korkmaz, onları merak eder ve keşfeder. Kurşun geçirmez olmamız için yeniden çocuk gibi olmamız lazım. Bildiğimizi sandığımız şeylerin çoğu çöp zaten.
Abi bi psikolojik durum dinliyorum kendimle ilgili noktalar yakalıyorum, baska bir tane dinliyorum yine aynısı. Hiçbirine tamamrn ait değilim ve ayrı da değilim. Bu isi anlamadım ben her sey mevcut bizdee👀