" สิ่งที่ขอกับสิ่งที่บนช่างไม่สมน้ำสมเนื้อ "

" ฝนตกขนาดนี้ก็ไสฟัวไปนอนกันได้แล้วไป พวกมนุษย์ชอบนักไม่ใช่เรอะอากาศแบบนี้เนี่ย "

" หมายเลข 1 ไหนมันฝรั่งทอดของข้า "

" ไหนของถวายของข้า "

" แน่นอนอยู่แล้วมั้ย เจ้าผักเจ ข้าเห็นหมดนั่นแหละว่าช่วงนี้เจ้าแอบไปบูชาคนอื่นน่ะ "

" ถ้าไม่มีของถวายก็ไม่ต้องเรียก "

" ดูซิใครมันอยู่ตลอดเวลาเลย "

" เบื่อขี้หน้าจริงๆ "

" ข้าเจอหน้าเจ้ามาตั้งกี่ร้อยปีแล้ว ลองไม่เจอกันอีกสักสองสามร้อยปีก็น่าดีเหอะ ไป๊ ชิ่ว ชิ่ว "

หาว่า❌ ทรยศจริง✅

" เ ห ง า สะกดแบบนี้แน่ะ น้องศิวะ "

" เอามาอวดกันหน่อยซิ ข้าแจกไปตั้งหลายอัน อยู่ไหนกันหมดแล้ว !? " จะไม่พูดหรอกว่าเผลอแจกหมดจนไม่ได้เก็บไว้เองเลย พออยากดูเลยไม่มีให้ดู...

" ขี้ก๊อปนักหรอเดี๋ยวนี้ !? "

" กล่องสาส์นข้ามันห่วย บางทีก็ไม่เตือน มนุษย์กระจ้อยร่อยหรือเทพองค์ไหนที่ข้ายังไม่ได้ติดตามกลับ ก็สะกิด(ด้วยการถวายมันฝรั่งทอด)เอาก็แล้วกัน "

" น้องศิวะ กับ น้องศากยะ ควรไปเล่นด้วยกัน เพราะคนเหงาย่อมเข้าใจคนเหงา เมื่อสายตาเศร้าๆ ส่งมาทักทายกัน "

แต่ความเหงาเป็นขั้วบวกขั้วลบ หนุ่มสาวได้มาพบกันในคืนร้าวราน

ตัดมาศิวะผู้ยังตามมุกไม่ทัน

" นี่ข้า..มัวแต่ยุ่งๆจนพลาดอะไรไป.. "

" มองเทพหล่อๆตรงนั้นแทนก็ได้ นั่น ตรงหน้าเจ้าอะ นั่นอะ นั่นไง นั่งอยู่นั่นอะ "

" ข้าอยู่ที่นี่มาเป็นเวลา5ปรของพวกมนุษย์งั้นเรอะ มันก็สั้นแค่นิดเดียวเท่านั้นแหละสำหรับข้าน่ะ "