keşke yakınlarda at kursu olsaydı dıgıdık dıgıdık sürer idim yazıklar olsun böyle yaşama

üzgün olduğumda hiçbir şey yapmak istemiyorum ama hiçbir şey yapmadığım içinde sinirleniyorum sonrada midem bulanıyor

çok saçma ama balık yedikten sonra canım o kadar çay çekiyor ki anlatamam ya çay içmek için bahane mi arıyorum yoksa balığın içinde bir şey mi var

izlediğim dizi filmi kitabı istediğim kadar beğeniyim en sevdiğim olsun tekrar onu okuyup izleme gibi düşüncem olmuyor istiyorum bazen ama vakit kaybı gibi hissettiyor zaten zar zor izleyip okuyorum tekrar izlemek ekstra zor geliyor şu minicik şeyi bile büyütüyorum yetti gari

yok babasını satim yaşamıycam gidicem köye bir sürü kediyle yaşam sürücem giderim doğayla iletişime geçerim bıktım (5 dk önce dünyanın en huzurlu insanı idim

tweet atmayı neden seviyorum çünkü birine zorla bir şey anlatıyormuşsun hissi olmuyor ilgilenen ilgileniyor ilgilenmeyen kaydırıp geçiyor tam benlik bir iletişim sistemi

bu hafta tükettiğim içerikleeerrrrr (attığın her adımdan haberim olsun

beni bi okusana kuzum

yatsıyı erken kıldım şeytana vs attım güç benim

al şu herkesi kendin gibi sanmayı cebine koy genç kızsın lazım olur

ankarada bir tane mutlu insan görme ihtimaliniz sıfır mutlu şehir yok mu oraya taşınıcam sıktı burası

sana bi haberim var 🙈(başka bir şey mi isteseydim ya

namaza başladığım an düşünce deryası oluyorum. Allahuekber demem ile bebekliğimden başlayan hayatım gözlerimin önünde. namaz bitiyor ben her şeyi unutuyorum. en son ne zaman huşu içinde namaz kıldım hatırlıyorum o kadar nadir yaşamışım ki unutamıyorum onu

ZERRİN MUTFAKTAA (geçen tiramisu yaptım ve fotoğraf çekildikten beş dakika sonra bitti yarına da kalır sanmış idim😔

gün mü birinci saati

derinden sesler podcast'ı ve yürüyüş