En kısa aydı şubat, en uzun acıları yaşattı

Çabasını göremediğim hiç kimsenin samimiyetine inanmıyorum esas olan hissettirmektir.

bir seyi cok isterim ve sonra hic istemem

hassas olduğum konuları önemsiz bulan insanlardan anında soğurum

“Terbiye edemediği acıyı tahliye etmeli insan, mutluluk bazen vazgeçmektir.”

Bir şeyin hayır mı şer mi olduğu bizim elimizde değildir..

Çok gülüyor olmam hayatımın kolay olduğu anlamına gelmez. Yüzümde bir gülümseme olması, bir şeyin beni rahatsız etmediği anlamına da gelmez. Sadece olumsuzluklar üzerinde durmamayı, başımı dik tutmayı ve hayatıma devam etmeyi seçiyorum.

“Ruh eşleri birbirlerine görünmez iplerle bağlıdır…”

seven belli eder.

6 Şubat depremlerinin üzerinden iki yıl geçti. Sorumlular yargılanmadı, adalet yerini bulmadı, deprem dirençli kentler için seferberlik başlatılmadı. Unutmamak için...

Oynadığım en büyük kumarsın

Galerinizde bulunsun.

Galerinizde bulunsun.

Sessizlik bazen en yüksek sesle konuşur

Salı, Haziran 17.

hiçbir cümleye sığmaz bazı kırgınlıklar. sanırım, susmak bunun için var.