İnsan, bazen kendi içine bakmaktan korkar; çünkü en karanlık zindan, kendi kalbinin derinlikleridir.

Bir gün anlayacaksın; kaybolmak da yolun bir parçasıdır.

insanın en büyük yanılgısı, sonsuzmus gibi görünen ömrün aslında bir an'dan ibaret oldugunu unutmasıdır.

Göğsümün bütün kemikleri titredi, amin dediğim her şeye tövbe ederken.

Acının tadı, imtihanların tuzu gibidir; onsuz pişmez insan.

Vefa ile gelen veda, bir yara değil; kalpte onurlu bir iz bırakır.

Gururlu biriydim ben Azıcık istenmediğimi hissettiğim yerde tozumu bile bırakmazdım. Sen de kalabilmek için Gururuma bile ihanet ettim. Beni unut Bunu unutma...

Beş metrelik kuyuya düşmüşüm de; Üç metrelik ip uzatmışsın. Yoksun desem yalan, varsın desem eksik..

Her yol insanı bir yere götürür; bazıları kendine, bazıları hiçliğe

Hiçlikte kaybolan bir benlik, gerçekten yok mu olur, yoksa sonsuz mu olur?

Gece, sessizlikten yapılmış bir laboratuvar: herkes kendi gerçeğini orada üretir.

Gölgeler, ışığın yalnızlık notalarıdır.

Umutsuz aşk, insanın kalbinde yeşeren bir çiçeğin güneşsiz gökyüzünde açmaya çalışmasıdır; ne kadar kök salarsa salsın, ışık bulamadıkça varlığı kendi hüznüne mahkûmdur.

Geçmişini unutamadığın için mi gelecek yazamıyorsun, yoksa gelecek olarak gördüğün kişiyi geçmişinde bıraktığın için mi?

Seni ilaç sanmak Beni hasta etti…

Kalbimin dehlizlerinden çıkıp Aklımın karşı koyduğu tüm duyguların cebri İçinde boğuluyorum.