Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile
Can S.

@venenum_est

damağındaki sıyrık

ID: 953948703970164736

calendar_today18-01-2018 11:14:29

949 Tweet

1,1K Followers

546 Following

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Tüm ulaştıkların hep farklıymış gibi görünen ama aynı cevaplardı. Bu yüzden artık soruları umursamıyorsun. Ve bir yerden sonra bir şeylerin ne olduğuyla değil, ne hissettirdiğiyle ilgileniyorsun.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Kendin dışında bir şeyleri sorgularsan hayatı kaçırırsın. Kendini fazla sorgularsan da kendini kaçırırsın. Kendi elinden tutup bırakmadığın geceler oldu, kapıdan çıkıp gitmesin diye. Ve bazen bunu başaramadın.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Seni götürebildiğim en ileriye götüreceğim, tek başına daha da ilerisine gidebilesin diye. Bu, sıradan bir günde rastgele karşılaşabileceğin bir his değil.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

“Eğer gerçekten birini sevmek istiyorsan açıkçası biraz kaçması gerekir. Çünkü bizce sevgi bir olanaksızlık, bir umutsuzluk ilişkisi olduğu sürece bir anlam taşır.”

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Biliyorum tatsız bir yaşam biçimi bu. Ama ağzından tadı silinmeyen bazı hislerin var. Hırçın fikirlerin var. Yerli yersiz mutlulukların var. Nedense gerisi seni hiç ilgilendirmiyor.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Durgun insanların bir portresi olarak: Hiç canı yanmamış birisiyle yanıp da dinmiş birisi aynı değildir. Ruhunda hep bir izi kalır. Bazı izler insanı durgunlaştırır.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Ben gelemem böyle soğukluğa, hissizliğe. Benim kanunlarımda içtenlikten payını almamış hiçbir hareket, bir eylem yaratmaz.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

İnsanın en zayıf parçası alıştıklarıdır. Acının da uyumun da en yoğununu tatmış olan, bir dahakine alıştığı kadarının daha azını umursamaz.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Ait olunan yer kavramı olarak; ışıklar aniden kapandığında, karanlıkta elini ilk attığın yerdedir, ilk tutunduğundur. Evin yolunu şaşırdığında, evden önce aradığın yerdir.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

İçinin sıkıldığı zamanlarda kendi içinde biraz yürümeyi severdin. Ama artık içindeki yol da uçurumun kenarı. Tedirginliğin bundan.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Eski bir şarkısın, tadı silinmiş bir şarapsın, hiç dinlenmemiş bir hikayesin, hiç hatırlanmamış bir hissin ama unutuluşun hep hatırlanmış.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Bir şeyi yeterince sevmen yetmez bazen. Sadece onu sevmen gerekir, başka hiçbir şeyi sevmeden. Bazı tutkular tek olmazsa hiç olurlar.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Zamanın yavaşladığını hissettiğinde, ruhun tam tersine hızlanmaya başlar. Ruhu bedenine sığmayalar için bir kaçma şekildir, göz göze gelmek.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Arada kalmışlığın bir tanımı olarak: “Sonra arkamı döndüm. Geride bıraktığım ne varsa; tekrar dönemeyeceğim, dönersem geleceğe bir daha yetişemeyeceğim kadar uzakta.”

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Herakleitos “kendimi aradım” der, Albrecht Dürer ise “kendimi yarattım” diye yazmıştı bir tablosunun üzerine. Aradığın şeyi bulamadığında, onu yaratmak zorunda kalırsın.

Can S. (@venenum_est) 's Twitter Profile Photo

Bazı hisler ve bazı insanlar birbirlerinden kopamazlar çünkü birbirlerine olan bağları, hiçbir şeye bağlanamıyor oluşlarıdır.