Sana dokunmak mesafelere inat gibi...

Telefon çalmadığında anladım gittiğini...

Gururum aşkıma öyle düşman ki!

Bazen öyle bir his geliyo ki her şeyi unutup seni özlüyorum.

Sadece sevgini istedim, gülümsemeni, sarılmanı ve bakışlarını safça aşık olmak istedim sana..

Bitmeliydi ve bitti, şimdi ne kaybeden var ne de kazanan...

Sarıldığımız sokakta bıraktım içimdeki seni :((

Bugün galerime baktım, sana dair hiç bir şey kalmamış.

Senin olmadığın her şehir gri

“Savaşmayı bırakıyorum, bunu veda say.” Goethe

Yıldızları çalanlar var

Unutmanın iksirini bilen varsa söylesin...

Anlatmayı sevmiyorum, anlatmadan anlayanı seviyorum.

Sevdiğin kadar bekler, sevdiğin kadar affeder, sevdiğin kadar kırılırsın ama asla sevdiğin kadar sevilmezsin.

Umarım tercih ettikleriniz, vazgeçtiklerinize değmiştir.

Koklayarak öpmek is my love language