เราเกลียดตัวเองได้แต่เพื่อนเราห้ามเกลียดตัวเอง เข้าใจมั้ยคั่บ กุทำได้คนเดียว เพื่อนเพื่อนต้องรักตัวเองมากมากคั่บ

กุโดนวิจารณ์การแต่งตัวจากคนที่ใส่เสื้อยืดตัวเดิมซ้ำๆ เนี่ยนะ

อยากถอดถุงเท้ายัดปาก

อยุ่บ้านวันหยุดยาวไม่ใช่ความคิดที่ดี กุประสาทละ

ออกจากชีวิตกุไปก็ดีอยู่ละอย่ากลับมาเลย

อันที่จริงชั้นไม่ใช่คนง่ายๆอะไรก็ได้ ชั้นมีความคิดเป็นของตัวเอง ชั้นมีสิ่งที่ชอบและไม่ชอบ ชั้นมีความไม่พอใจอัดแน่นอยู่ข้างใน แต่ชั้นเลือกที่จะเงียบเพราะรู้ว่าพูดไปเทอก็ไม่เคยฟัง

ความทุกของกุมาอยุ่ในทวิตหมด

คืองี้นะ เวลาชั้นเจอคนแต่งหน้าถ้าเจ้าตัวไม่ได้ถามความเห้นหรืออะไรชั้นก้จะไม่ให้คำแนะนำเด้ดขาด แบบการแต่งหน้าแม่งเป็นเรื่องปัจเจกมาก สวยเราแต่อาจจะไม่ได้สวยเขาอ่ะ การไปบอกให้เขาเปลี่ยนนั่นนี่ทั้งที่เจ้าตัวไม่ได้ขอเป็นอะไรที่ค่อนข้างจะ😬

เมื่อไหร่แมวกุจะเลิกเด้าขาคนอื่น

คนในเน้ตชอบตอแหลว่าตัวเองจน เข้าใจคนจน อีตอแหลเอ๊ย

เราจะรีบไปเชี่ยไรขนาดนั้น

อาจานให้เขียนความรุ้สึกหลังเรียนกุอยากพิมมากว่ารุ้สึกอยากตายค่ะ

กุจะไปยืนกลางถนนละอีกนิดนึง

นอนรับลมหน้าบ้านอยู่ดีๆ ไลน์แมนมาส่งข้าวถามนุดว่า “แมวเดินได้ไหมครับ?” สงสัยอยากได้ยันต์ห้าแถวแทนติ้บ!!!😤🤬

ทุกอย่างพอลองนั่งคิดดีๆ มันก็หาทางแก้ได้หมดนะ แล้วจริงๆ อะไรคือปัญหาวะ ถ้าไม่ใช่กุเอง

ชาติที่แล้วกุไปเกิดเป้นขนตาใครรึเปล่า ทำไมชาตินี้งอนแม่งทุกวันเลย งอนอยู่นั่น

รีบพ่อรีบแม่

โคตรเหี้ยเลยกุ