Sayfalar, sayfalar, sayfalar.. Mürekkep Bölünür, çoğalır, kül olur.. Bir kere yaşanır ama bitip tükenmez terkedilmek

İstanbul..🗨

Bir ağaç olmamanın acısıyla yaşıyorum, Gövdemi, dallarımı ve yapraklarımı okşamayan rüzgârın hasretiyle, Yüksek bir tepenin umuduyla, Özlemiyle köklerin..

İstanbul -2-

İstanbul-3-

Beni bulur musun Kaybettiğin bu yerde Kalabalıklar arasında bıraktığın Hiç değişmemiş bu halimle Gelip Beni bulur musun

Nasıl kaybettim özgürlüğümü, nasıl bağlandım ıhlamurlarla hanımelinin içindeki bala..

Sol yanağınım elmacık kemiğinde bir çiçek Tenimin ilk çiçeği Yıllar oldu solmadın Sulayanın nerde..

Yıllar önce bir kışı yamadım Karlar altında kırıntı arayan kuş gibi Her kış biraz daha yamadım Kuşları yerde arar gibi

Az kaldı biliyorum Ben gittikçe gelen yağmur içinde toprak kokusunu da taşıyor Ardı bomboş kalıpların nasibini tüketerek zaman Geliyor çareler içinde Işıklar içinde uyusun soğuk sağanaklar Güneş en derin batıdan geliyor

Gözlerin göremediklerinde de.. İşte o bitmeyen düşlerde. "Her" kapılarını ne kadar aralayabiliyorsa..

Seviyorum.. Yaşasam her an daha çok seveceğim.. Ölüpte ömrümün sonu geldiğinde seni sevmiş olmak yetecek cennete..

Ne yapılır bilmiyorum, Böyle azar azar ölebilmek nasıl olur Böyle çalkantılı ve böyle sessiz Kimseler bilmeden nasıl 'Tanrı biliyor ya' diyerek kendine 'Tanrı yazıyor ya'..

Geçti ömrümden bu 24 saat..

Kahkahayla başlayıp yükselerek, bağırırarak, taşarak ağlarken yalnız bir sokakta Yukarıda sokak da yalnız ben de Başlayıp sesimle yarışan sağanağın sesi sahnesindeyim Başroldeyim.

Uğuldayan kulaklarıma kan kaçanağı gözler ..

Bir sonraki güneşi bekler, heyecandan uyuyamam, bayramlık ayakkabılar gibi yastığımın altında geçer saatler...

Umarak, Kirpiklerinin birbirine değdiği "an" dan sonra hayal ettiklerinin gerçek hayatın olduğunu görmeyi..

unutuldum mu ben unutuldum mu ben seviyorsan bulutları tut gel yine gidersin. youtube.com/watch?v=0dKW14…

Yüksek dağlarda beyaz bir örtü üzerinde renksiz binlerce iz binlerce adım