Bu bir imtihan biliyorum.. Ama bu sefer yüküm omuzlarımda değil, ruhumun derinliklerinde. Kalbim değil, bütün ben sınanıyorum.

"Derdi veren dermanı derdin içine gizlemiş. Meğerse dert bile nasip kısmetmiş, sır bakmak değil görmekmiş, sabır ise derdin içine gömmekmiş"

"Herkes kalbinin renginde yaşar hayatı. Ve herkes kalbinin rengini bulaştırır etrafındakilere."

Gidişata bakıp üzülme, sabırlı ol. Bak ayetinde ne diyor Allah: "Lá yukellifullahu nefsen illa vus'aha" "Allah hiç kimseye gücünün yeteceğinden başka yük yüklemez."

"Vardır bir hayır."

Allah'ım bana ardında hüzün olmayan bir sevinç ver

Avakadolu menemen hazırlayan abla ile yarışır

“vîrandır bağların gülleri vîran, ölür mü dünyada dengini bulan..”

Sabredeceksin. Dua edeceksin. Bekleyeceksin.

Yeniden başlayabilir miyiz? en baştan değil ama, kaybolduğumuz yerden.

“bulamıyorum âlemdeki yerimi, âlem mi harâb? ben mi virân?”

Sevgilim ile evlilik düşündüğüm zamanlarda ona bir kitaplık hayalim var demiştim evin en güzel köşesinde böyle bir kitaplık ve evet sevgilim ile ayrıldım kitaplık hayalimde onunla birlikte gitti.Bazen bazı hayaler sadece kişiye özel kalıyor gerçekten.

gel aman aman yanıma, kıyma bu yazık canıma.

Bazı anılar ölür, bazıları ise bizi yavaş yavaş öldürmek için kalır.

olmayacağını bende biliyordum da içimdeki umudu yenemedim