abi ben gelmeyeyim sizin şimdi değişmez doğrularınız vardır

Yirmilerin ortasında hayat kocaman bir bitse de gitsekten ibaret oldu

“beni çocukken bir fotoğraftan çağırdılar, vardığımda hüzünlü bir genç kadındım.”

Şu antep fıstığına benzemeye çalışan tatlının sevimsizlik iticilik??

Her başlayan günde bugün nasıl bitecek diye düşünecek kadar yaşam enerjisine sahibim

Oraya ait olmadığını anlarsın.

yerini yurdunu bulan adi konulmus bir yasam ve ikindi günesi

Bizim glow up hep böyle stajdan staja sarkacak ve bir türlü ulaşılamayacak mı?

Kişilerden en çok şefkatli olanlar aklımda kalıyor. Şefkat ne hoş bir hatıra…

''Yas, gidecek yeri olmayan sevgidir..."

kırgın ve üzgün ben ile beni sakinleştirip her şeyin güzel olacağına ikna etmeye çalışan kelebek ben

yoksul evlerde pasta bir gelenek değil, mucizedir. bugünü kutlamak için değil, yarını düşleyebilmek için vardır. “yaşam bir gün daha iyi olacak” demektir ama bu düzen, yoksulun çocuğuna geleceği düşlemeyi bile çok görüyor.

Yaşanılanlar bambaşka şekillerde olsaydı bile yine de aynı anlam ve değeri taşırdı

Bengü ağla kalbimi anlamak değil artık yaşamak

Bu bir kalp kırılmasından daha fazlası, bir dilin yok oluşu.

"Yıllardır koşuyor da varamıyor gibiyim."

Konuşmak eskidendi.

Kierkegaard gibi bir filozof neden bu kadar dindar diye düşünürken kitaplarında bir cümle görüp ilk kez hak verdim."Hayat aklın ermediği acılarla doludur" diyor Kierkegaard,"bu acılarla savaşmak ve anlamlandırabilmek için yine aklın ermediği bir inanca sahip olmak zorundayız."