Bir yemeği iki kişi batırdığınızda birbirinizi suçlamayıp moral vermeye çalışmak, içten içe de üzülmek. Olsun tadı güzel falan...

Ben yüzeysel bağlanamıyorum, ya çok derin ya hiç...

UEFA ligindeki takımlardan iyiymişim de Şampiyonlar Liginde başarı elde edecek kadar çalışasım yokmuş gibi bir hayat.

Lovebombinge aldanıyorum, gaslightingde uyanıyorum, ghosting yapmak da bana düşüyor mecburen.

Herkes makyavelist, ben stoacı. (İki sayfa felsefe okumuşumdur.)

Günün yoğunluğu şaka mı?

Çoğu intihar, aslında cinayettir.

Belki de Uyuyan Güzel rüyasında mutluydu.

Evde çeşitli işler için gezdikten sonra bir de telefonu aramak için gezmek. Telefonunu çaldıracak kimsesi olmayan yalnızlar bunu anladı.

Algı yapmak, rollenmek, manipüle etmek/edilmek... Son zamanlarda sık kullanılan bu ifadelere baktığımızda bile iki yüzlülük çağında yaşadığımızı anlayabiliriz.

Birine kırıldığımda onunla yapmam gereken konuşmayı rüyamda yapıyorum ve ertesi gün sanki gerçek hayatta yapmışım gibi kaldığım yerden devam ediyorum.

"Çok şükür böyle değilim." demekle "Çok şükür böyleyim." demek arasında çok fark var. Gerçek şükür ikincisi.

Tutuyorum ama koparamıyorum.

Ben inanıyorum da diğerleri inanmadığı için sorun oluyor.

Tüm renkler aynı hızla kirleniyormuş da birinciliği beyaza vermişler gibi.

Niyet ettim Allah rızası için bu sonbahar kızılgerdan görmeye.

Göremedim, 2026'da inşallah.

Keşke ne demek istediğini anlamasaydım...