yeryüzüne inme zamanı

insan, samimi arkadaş grubu ile yapılan o gülmekten altına sıçtığın taşak muhabbetinden bir süre mahrum kalırsa buhran haline girer ve bunun tek çözümü taşak muhabbetidir.

Bir gün her şeyin bitecek olduğu gerçeğinde açıklamakta zorlandığım bir huzur var.

galiba hep bir şeylerin eksik olacağı gerçeği ile yetinmem lazım.

sınırdayım

boşa yaşıyorum hissinin boğazımdan kavradığı saatlerdeyiz

bu öfkeyi zamanı geldiğinde tarif edeceğim, kimsenin şüphesi olmasın.

1 Ocak 2024 Ankara’dayım. Bu kentte sigaranın zararı yok.

Şu an hedeflerim beni hayata bağlıyor. Ama başıma bir trajedi gelirse bu hedeflerin beni halen hayata bağlayabileceğinden şüpheliyim. Bu kadar kırılgan ve kaba bir dünyada hedeflere bel bağlamak tedirgin edici.

Herkesi ve her şeyi sizden daha değerli hissettiren kimsenin hayatında bulunmayın. Gururunu sevgisinin ötesine koymaz onlar. Bencilliklerini yenmeleri için umudunuzu diri tutmaya çalıştığınızda unutmayın, dualarında bile sadece kendi yaşamları için iyi dilekleri var.

öyle mi görüneceğiz yoksa öyle mi olacağız unutuyorum bazen

cehennem başkalarıdır

Bu hayattaki en büyük tatminlerden biri, geçmişine bakıp o zamanlar aşılmaz dediğin sıkıntıları zamanla nasıl da aştığını kendine hatırlatmak. Geçmiş, insana her zaman pişmanlıklarını hatırlatmıyor. Bazen de, zannettiğinden daha dayanıklı biri olduğunu sana gösteriyor.

Bu gezegeni ateşe vereceğim.

Sana yaşattığını anlayamaz, beyni sadece kendini düşünmekle meşgul.

Bi sen anlarsın, bi tek sana anlatmam.

sabrıma minnet borçlu olduğum bir yıl.

1 Ocak 2025 Ankara’dayım. Bu kentte sigaranın zararı yok.

yaşadığıma ikna olmaya başladım, fevkalade bi şubat.

1 Ocak 2026 Ankara’dayım. Bu kentte sigaranın zararı yok.