مغزم دیگه نمی‌مغزه.

فک میکنم فقط ما ملت ایرانی هستیم که انقدررر سوار بر موج جمعیت میشیم و باهاشون پیش میریم و خودمون از قوه استدلالمون استفاده نمیکنیم ! و در ادامه هر کسی که همراه اون جمعیت نمیشه رو میکوبیم

نسل ما، هر بار كه خواست كلمه ى "آينده" را بنويسد، حادثه اى، جمله را نا تمام گذاشت …!

ولی این دو روز به اندازه دو سال گذشت :)!

راستش را بخواهی من از مرگ نترسیده‌ام، ترسیده‌ام که زنده بمانم و کسانی را که دوست دارم از دست داده باشم.

«ما خواهیم خندید، در سالگردِ روزهایی که سخت گریسته بودیم.»

این جنگ چیزهایی رو در ناخودآگاه من بالا اورد که اصن اینجوری بودم که ؛ این دختره کیه که من ۲۳ ساله دارم زندگیش میکنم !

یه جوری بعد تمرین دیروز بدنم گرفته که شبیه ادم آهنی راه میرم ، به هر طرف بدنمو تکون میدم اشکم درمیاد 😭🥸

کیه که تو چله تابستون سرماخورده و رو به موته ؟ بله درسته من :))!!!

جزئیات جالبن، آدمایی که به جزئیات توجه می‌کنن جالب‌تر.

به نظر من خوشگلی یه نفر رو اصلا از عکس نمیشه فهمید، باید حرف بزنه وقتی حرف بزنه معلوم میشه خوشگله یا نه.

دوباره نزدیک تولد ما شد و بدنم به خودش اومد و‌گفت نمیشه که این خیلی خوشحال شه باید بهش نشون بدم چقد زوار در رفته ای !!

قطعی برق یزد به دو ساعت در روز و یک ساعت شب رسید :)))! به خدا قسم نفرین این مردم ریشه هاتونو میسوزونه !

باشد که امسال در جدال گریه و خنده ؛ غم در این حوالی نباشد …! به تاریخِ چهارم مرداد ماه 🎈

کاش تو اتاق درمان اونی که بیشتر از همه به درمان نیاز داره درمانگر نباشه !

سیستم ایمنی که نیس ؛ رسما به یه فوت بندم برای اینکه سرما بخورم اونم وسط تابستون :))))!

این تایید طلبی هم ترسناکه ها ؛ ینی تو میتونی باهمین یه ویژگی کل مسیر زندگیت رو بر پایه “ به اصطلاح نظر دیگران “ بنا کنی بدون اینکه در نهایت بفهمی خودت از این دنیا چی میخوای …!‌

پاییز امسالم داره تموم میشه بدون حتی یه قطره بارون :)

همیشه تو بهترین هوای ممکن دانشگاه بودم :) اقبالتو دختر …

ما حیف بودیم عزیز من تلاشگر بودیم، مهربون بودیم؛ مسئولیت پذیر بودیم، پای کار بودیم، با اراده بودیم، باهوش بودیم، متعهد بودیم، منضبط بودیم، از خودگذشتگی داشتیم، ولی حیف بودیم واسه این دوره از تاریخ، واسه این نقطه از جغرافیا،حیف بودیم عزیز من.