واقعاً دوست دارم یکی رو عمیقاً دوست داشته باشم؛ باهاش راحت باشم، هرچی اذیتم میکنه بهش بگم، پیشش آروم بگیرم و قلقم رو بلد باشه، خودم رو پیشش سانسور نکنم، هر چقدر خواستم و تونستم بهش ابراز علاقه کنم و نگران هیچی هم نباشم.
حالم از هرچی پانترکه بهم میخوره.
اومده میگه تهرانیها فلان موقع به ما توهین کردن، برای همینم ما نمیایم خیابون. خب احمق، اینکه الان داری زیر فشار اقتصادی، سیاسی و اجتماعی له میشی، تقصیر هموطنت نیست! یه دقیقه بچه نباش، چشماتو باز کن و ببین که دارن هموطنتو میکشن. اه.
ببین، واقعا قربون این فهم و شعور!
اینکه میبینم هنوز کسایی هستن که هر تبریزی رو پانترک و دشمن ایران نمیبینن، از ته دلم خوشحال میشم.
من واقعا ممنونم که از فضای صحبت و مخاطبتون درستترین استفاده رو میکنید. دمتون گرم.✌🏻