คือ ในช่วงที่กุเสียเพื่อนที่ดีที่สุดไป (มั้ง) เพิ่งเอาของร้อนจี้แขนไปห้าแผลและงงว่ามันจะติดเชื้อไหม เมา ตกงาน งานพิเศษไม่พอแดก เตือนตัวเองทุกสามวิว่ามึงตายไม่ได้ อย่าฆ่าตัวตาย กุแค่อยากกลับไปอ่านสิ่งที่เคยเขียน และพบว่า ใครหน้าไหนไม่รู้ที่เคยอ่านงานกุ ก็อปฟิคกุ แถมฟิคมันแมสกว่า

เข้าไปส่อง โดนเหมือนกัน ฟิคสมัย 3000 ปีที่แล้วมันก็ยังไปหาก้อปมาได้อีก

ไม่ให้อภัยอะ ตัดสินใจทำเพราะไม่มีจิตสำนึก? ตอนนี้สำนึกผิดแล้ว? ง่ายขนาดนั้นเลย คุณเป็นใครวะ แถ-ลงการณ์นี้ไม่ได้เคลียร์ข้อสงสัยในหัวเราสักอย่าง ที่รู้ ๆ คือคุณเคยอ่านประโยคพวกนี้ของเรา แล้วเราก็สงสัย คุณโตมาอย่างไร้ความรู้สึกขนาดไหนวะ g

เรารู้สึกผิดมากๆ ไม่มีอะไรจะแก้ตัวนอกจากคำว่าขอโทษ เราจะใช้ชีวิตที่รู้สึกแบบนี้ไปจนตายค่ะ 🙏🏻

ไม่เคยรับรู้เลยหรอว่าคนที่มึงก้อปเขารู้สึกยังไงบ้างที่เห็นทุกอย่างในชีวิตของเขาไปอยู่ในผลงานของคนอื่น ไม่เห็นเลยจริงดิว่าเขาทวิตเสียใจอะไรบ้าง ทำไมยังหน้าด้านไร้สำนึกเปิดฟิคมาได้ถึงทุกวันนี้ อย่าสารเลวให้มันมาก

เนื่องจากมีคนถามว่าทำไมเราใช้แอคนี้มาขอโทษ คือเราไม่ได้เล่นทวิตมานานแล้วค่ะ แต่เพื่อนเราที่เคยคุยกันทักมาถามเราค่ะ ว่าใช่เรามั้ย เราเลยเข้ามาขอโทษคุณไรท์ทั้งสองคน เราขอโทษนะคะ ไม่ได้หวังว่าคุณทั้งสองคนจะให้อภัย แต่เราอยากขอโทษในสิ่งที่เราทำค่ะ

🙏🏻