karanık sözler yazıyorum hayatım hakkında aşklarım,inançlarım işgal altındadır tabutumun üstünde zar atıyorlar cebimdeki adreslerden umut kalmamıştır toprağa sokulduğum zaman çapa vuran adamlar denize yaklaşınca kumlar ve çakıl taşları geçmiş günlerimi aşağılamaktadır

ırak'ın kuzeyinde görev yapmış bir asker: “biz giderken kimse bize biz bir gün terörle anlaşacağız demedi, hakkımı helal etmiyorum!”

Bu video için tutukanmayacağım bir başlık bulamadım, yazıp yazıp sildim.

soran olursa ineğe bile gözyaşı döktüren ülke dersiniz…

yangın, deprem fark etmeksizin her şeye koşan halkken yine mağdur olan halk oluyor ülke için halkın iradesini azıcık hükümet gösterse vaziyetimiz bu olmazdı

bojack horseman…

seni hecelere böldüm adına bin defa sövdüm yine de hep ben öldüm

bazen bir şeyin düşüncesi gerçeğinden iyidir

kör bir tenhada bıraktığımız bu gözü açsak da aydınlığa kavuşsa günümüz

satarsın bu canı hiç kimse almaz dönüp de bakmaz

ben: çocukluğum: ben: çocukluğum:

tinsel bir güç unuttu bizi ve bir dengenin en körpe yerinde biz arıyoruz adaleti

ne olduğunu bilmediğim bir şeyler için zamana ihtiyacım var

yeni başlangıç dediğimizin şeylerin aynı sonun devamı olmasının ihtimali bile korkutuyor ki gerçeğini yaşıyor olmamız yüksek ihtimal

‘Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi taşınacak suyu göster,kırılacak odunu kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin tütmesi gereken ocak nerde?’

kurulsa pazarın hiçe gidersin zatını alemde cevher mi sandın

savaş bitmiş, ben nöbette unutulmuşum

eskisi kadar üzülmemeyi öğrendim ve eskisi kadar üzülmemeyi öğrendiğim için üzgünüm