ชอบประโยคนี้มาก “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นให้เลือกตัวเองก่อนเสมอ” ตั้งใจใช้ชีวิตมาอย่างดีเพื่อจะได้เจอสิ่งดีๆเหมือนกัน

ถ้าเต็มที่แล้วไม่มีอะไรต้องเสียดาย แต่โคตรเสียใจเลย

อยากมีแฟนอะ อยากงอแงใส่แฟน

ขอให้กูสู่สุขติ

ชีวิตใหม่ใกล้ฉัน

กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องทำอะไรต่อ

กุกดดันตัวเองอยู่แล้ว คนอื่นไม่ต้องเสนอหน้ามากดดันกุคับ

ไม่กล้าหลับ กลัวตื่นมาเพื่อนกลับไปหาคนเก่า

บังเอิญเจอหนึ่งครั้ง ลืมไม่ได้ตลอดไป

โดนเทรอบที่สิบล้าน แต่ไม่เป็นไรค่ะ รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย

ช่วงไหนอ่อนไหวง่าย เละเทะไปหมดเลยสภาพจิตใจ

ถ้าลดความหวังลงแล้วจะเสียใจน้อยลงไหม

ก็ผมมีเงินพอจะเลี้ยงวัยเด็กในตัวผมได้ ผมก็ต้องเปย์ตัวเองสิถูกแล้ว ตอนทำงานก็เป็นผู้ใหญ่ไป จะแบกรับความรับผิดชอบใดๆก็ทำให้เต็มที่ พอมีเงินก็ซื้อของเล่นให้รางวัลเด็กคนนั้นที่ยอมไม่งอแงตอนทำงานเพื่อให้ทุกอย่างราบรื่นสักหน่อยจะเป็นไรไป ใครว่าฟุ่มเฟือยไม่เอาเงินไปลงทุนก็เรื่องของเขา

ท้อว่ะ ปัญหาต่อแถวหน่อย มารยาทรู้จักไหม

รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นคนไม่อินอะไรเลย ยกเว้นหนุ่มตี๋

อยากลาออกจากการเป็นคนขี้คิดมาก

หนังสือบางเล่ม ไม่ต้องให้ถึงหน้าสุดท้าย ก็รู้สึกได้เลยว่าควรพอ

งานกลุ่มกาก ๆ คนกาก ๆ คะแนนกาก ๆ วิชา โหด ๆ