เหมือนรู้จักเขาดี แต่มาวันนี้เหมือนไม่เคยรู้จักเขาเลย

กลับไปหาความสัมพันธ์เดิมๆ หลายๆ ครั้งทั้งๆ ที่รู้ว่าสุดท้ายมันจะจบยังไง

จะงอนได้ต้องมั่นใจว่าเขาง้อ

เขาไม่ได้จำด้วยซ้ำคำพูดที่พูดมา

เสียใจมันก็ส่วนนึง แต่เสียดาย มีอะไรที่อยากทำกับเขาอีกตั้งหลายอย่างแต่เขาไม่อยู่แล้ว มันจำลึกเข้าไปกว่านั้นเยอะอะ

เรารักกันยังไง ให้เจ็บขนาดนี้

อย่าปล่อยให้ประโยค “กูอยู่คนเดียวก็ดีอยู่แล้ว” ได้เกิดขึ้นอีก

มันต้องพยายามกับความรักด้วยหรอ

ขอให้ทุกความสัมพันธ์ที่สิ้นสุดลงในปีนี้ ไม่ต้องวนกลับมาเพื่อพบเจออีกในปีหน้าหรือว่าปีไหน ๆ

นัดนี้ตาย คาที่

ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับคนใหม่

ถ้าไม่ได้ชอบ ไม่ได้สนใจเราคนเดียว ก้ออกไปเลย

จะอีนั่นอีไหนไม่รู้ อย่าให้ถึงหู อีนี่ก็พอ

อย่าทำให้รู้สึกว่าการไม่มีแกมันดีกว่าเลย

:

ก็รู้สึกไม่เท่ากันจะเอาอะไรมาเข้าใจ

ถ้า basic love ยังต้องร้องขอ แล้วความสัมพันธ์มันจะไปกันรอดได้ยังไง

คนพูดไม่คิดอะไร แต่คนฟังใจสลายไปแล้วไม่รู้กี่รอบ