Sebepsiz ve nedensiz sevebililirmisin birini bekleye bilirmisin özleye bilirmisin mesala çok uzaklarda olsada ilk günkü gibi sevebilrmisin yanında olmayan birine yüreğinde yer verebilirmisin ...

Oysa biz senin bAŞKa olabilirdik Ama sen çok başka anladın ...

Sevdiğin kim diye sordular bana Ben biliyorum O biliyor Biz biliyoruz dedim Sonra sustum ...

Söyleceğim çok şey vardı Ama sustum Konuştuklarımdan anlayamadın belki sustuklarımdan anlarsın diye umut ettim ...

Aşk hayat üzerine oynanan bir kumardır Ya mutluluk kazanırsin yada Tüm hayatını kaybedersin ...

Dostoyevski şöyle demiş "iyi adamlar yalnızlıktan ölüyor, iyi kadınlar ise kötü adamların balkonundan gökyüzüne bakarken", Belki iyi biri miyim bilmiyorum ama yalnızlıktan ölmesem de kendimi yalnızlığa itmekten başka çarem olmadığı için ölüme yakın hissediyorum ...

Hani hep Unutursak mutlu olucamızı sanıyoruz ya Keşke Hatırladıkça iyileşsebilseydik olmazmıydı ...

Gitmek mi daha çok acı veriyor Yoksa kalmak mı bilmiyorum Gitsem yaşadıklarımı unutmaktan korkuyor bunun acısını taşıyorum Kalsam yaşadıklarımın canımı yakmaya devem edecek olması acı veriyor bana

Baha hep üşüyüp üşümediğımi sorarlar Hissetmediğimi söylediğim zaman garipsiyorlar Oysa ben üşüyen yüreğim miydi yoksa bedenim mi onu bilmiyordum Bilmediğim bir duygu yu hissedemiyorum ...

Kötü olduğumu bile bile yine iyim demek zorunda kaldım sanki kötü olduğumu bilseler benim için bir şeyler yapacaklardı kim bilir belkide yüreklerinde kalan son merhamet kırıntıları ile bir an olsun düşünecek ve üzülecek benim yerime yine de ben yalnız onlarda çaresiz kalacaktı

Umutlarımızın ve hayallerimiz ağıcın dalından kopmuş bir yaprak misali savrulduğunu izlerken yalnızlığın soğuk esintisi yüreklerimizi haps ediyor mutluluktan mahrum kalmış bir vaziyette yalnızlığımıza sığınıyoruz sessizce ...

Hani o herşeyi bıraktığımız zaman varya bizden herşeyimizi almadımı yavaş yavaş mutluluklarımızı sevdiklerimizi hayallerimizi hayatımızı ne bıraktı ki zaman geriye acıdan başka bize ... Bir parça aptalmıyız yoksa kolayamı kaçıyoruz zamana bırakarak herşeyi

Şu insanların yapmacık merhametleri yokmu yüreğimi okşuyor yetim bir çocuğun başını okşuyorlarmışcasına ...

Bir nefes kadar yakın olanın bir ömür kadar uzak olması gibi Özlemek ne garip ...

Düşüncelerim çığlık çığlıa beynimin duvarlarına vururken yankısı kulaklarımı çınlatıyor ...

Hayat : Gerçekler üzerine inşa edilmiş hayallere benzer hayaller yıkılır gerçekler sizinle kalır gerçekler yaşamanız dileği ile ... 😉😉

Bir insanın sevgilisi olmamalı mesala sevdiği olmalı Zira insan yanından gidecek birine değil yüreğinde taşıyacağı birine ihtiyaç duyar ...

Herkes mutluluğuna ortak olmanın peşindeydi bense dertlerini ve acılarını paylaşmanın peşindeydim

Sevmek tamamlaya bilmenin ve tamamlana bilmenin diğer adıdır tamamlanmaya hazır mısınız tamam etmeden önce sevmeye birine “ Seni seviyorum “ diye bilmeye hazır mısınız ...

Şikayet ettiğiniz yaşam, belkide başkasının hayalidir. demiş Tolstoy Benim ki kimin hayaliyse gelsin alsın amk böyle yaşam mı olur Benim yaşamımı çalanın da amk ...