Birisi yokluğa, erişir de yoksulluğu kendisine süs edinirse, Hz. Muhammed gibi o da gölgesiz hale gelir. "Yoksulluk benim övüncümdür" sözünün süsü yokluktur. Mum alevi gibi gölgesizdir. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Gözün dokuz olmuş sanki, can da on kulağını sana vermiş; altı yana da üfle nağmelerini, altı yana da bildiksin, tanıdıksın sen. Ey başı kesilmiş kamış, dilsiz-dudaksız sırlar söyle; boğazdan tattığın nefesi, halka da bir hoşça tattır. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Tanrı cennetiyim ben, fakat adım aşk; hangi gönlü avcuma alır da sıkarsam sıkılmaktan kurtulur o gönül. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Dostun hayali geldi, girdi mi, gönlüm sedefe döner; şu ev onunla doldu mu, ben sığamam artık. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Kötü yorumlarda bulunma, kutlu yorumla buluşma elde edilir; padişahımdan uzağım deme; iyiden iyiye onun civarındasın sen. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Ona dedim ki: İbrahim’in kuşunu nasıl dirilttin? Dedi ki: Kolunu kanadını kır, yol da bak, nasıl uçarsın. Dedim ki: Gönül kuşunun ta başlangıçta kanatları vardı; kendine gel dedi, kafesi kır da başlangıcı olmayan başlangıca bak. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Mademki koynunuza üflediler; doğuracaksanız İsa’yı doğurun bâri. Sekiz uçmaksız, yedi tamusuz, Ay’ın on dördü gibi doğun. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Gel yanıma, kulağını bana ver de söyleyeyim; çünkü ağzımdan, dudağımdan, bir peri yüzlü güzel söylemede benim. Benim perime âşık olan adam, ne Âdem’den doğmuştur, ne de anası Havva’dır onun. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Geceleyin gözü görmeyen akrepten, gökyüzündeki Akrep burcuna yol var; fakat Mekke’yi gözü şaşkınlıkla bağlanmayan görür. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

İbrahim’in yardımları; elini tuttuktan sonra başının kesilmesi, İshak’a ziyan mı verir a gönül? Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Hüner, ham kişiyi helâk eder. Çünkü öylesi, yem peşine düşer de tuzağı görmez. İhtiyar, "Sakının" emrine uyup kendisine sahip olabilen kişi için iyidir. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Haber sahiplerinden haberi olmayanın dünyadan ne haberi olacak? Hz. Pir Mevlâna (k.s)

"Gönlün huzuru, gönül sahiplerinin huzurundadır." Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Gâh baştan başa dil kesildim İsa gibi; gâh susan bir gönül kesildim Meryem gibi. İsa’nın, Meryem’in kaybettikleri şey yok mu? Bana inanırsan bil ki o oldum ben. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Düşüncelerinden uyur, onlardan vazgeçersen Ashab-ı Kehf’ten sayılırsın, düşüncelerden mukaddes, münezzeh bir nur kesilirsin, ne olur bu hale gelsen. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Onun ürkmüş, yüzü sararmış Mûsa’sı gibi çekinip dileğinden geçme, derdine tövbe etmeye kalkışma. Sevgili, beni hiç mi hiç göremezsin der amma aldırış etme, evet, görürsün deyinceye dek dayan. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Mâna gözüyle yattım, iç gömleğimi de çıkardım; çünkü aşk, örtüp gizleme perdesini ateşledi gitti. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Kendi Mesîh’ini darağacında öldürse bile öldürdü diye şüphelenen Hıristiyan’dır ancak, inanan bu şüpheye düşmez. Âşıkların her biri bir Mansûr’dur, kendini öldürtür; âşık olmayansa kendini bile bile öldürür gider. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Benim söylemediklerimi görüyorsan; söylersem de anlarsın. Hz. Pir Mevlâna (k.s)

Akıl oldunuz mu, akıl kesildiniz mi binlerce kişi olsanız birsiniz gene; tıpkı güneş gibi her eve girer, yayılırsınız. Hz. Pir Mevlâna (k.s)